IPB WARNING [2] fsockopen() [function.fsockopen]: unable to connect to 80.84.53.130:80 (Connection timed out) (Line: 11 of /retail/alocate.php)
IPB WARNING [2] fwrite(): supplied argument is not a valid stream resource (Line: 36 of /retail/alocate.php)
IPB WARNING [2] stream_get_contents() expects parameter 1 to be resource, boolean given (Line: 37 of /retail/alocate.php)
IPB WARNING [2] fclose(): supplied argument is not a valid stream resource (Line: 51 of /retail/alocate.php)
სულიერი დარიგებები - წმიდათა მთავარანგელოზთა ეკლესიის ფორუმი

მოგესალმებით ( შესვლა | დარეგისტრირება )



3 გვერდი V < 1 2 3 >  
Reply to this topicStart new topic
> სულიერი დარიგებები, მამათა გამონათქვამები და რჩევები მართლმორწმუნეთ გაზიარება
natia...
პოსტი Sep 14 2009, 12:31
პოსტი #21


Advanced Member
***

ჯგუფი: Members
პოსტები: 85
რეგისტრ.: 21.08.2009
წევრი № 319



განკითხვაზე


როგორც კი იგრძნობ, რომ ჩადენილი კეთილი საქმეების გამო სიამაყე გეუფლება, მაშინვე შენი შეცოდებანი მოიხსენე, რათა უგუნური ამპარტავნება დააცხრო. ასევე მოიქეცი მაშინაც, როცა ხედავ, რომ მოყვასი ცდება, კერძოდ, მაშინვე მისი სათნოებანიც გაიხსენე.
წმ. ბასილი დიდი

ნუ შეიყვარებ სხვისი ძვირის ხსენების სმენას, საკუთარ ცოდვებზე ილაპარაკე და საკუთარი თავი დაადანაშაულე და არა ადამიანები.
ოპტელი ბერი ამბორსი

განიკითხე მხოლოდ საკუთარი თავი, მაშინ შეწყვეტ სხვათა განკითხვას.
ბარსანუფი დიდი

ნურც დასცინებ და ნურც განიკითხავ საცთურში შთავარდნილს, არამედ უფრო მომეტებულად ილოცე, რათა თავადაც არ გეწიოს განსაცდელი.
წმ. ეფრემ ასური

ვინც შორსაა ბოროტებისაგან, ის ყველაზე ნაკლებად ამჩნევს ბოროტებას.
წმინდა გრიგოლ ღვთისმეტყველი

თავი დავანებოთ მოყვასის განკითხვას და აღარ შეგვეშინდება გმობის გულისსიტყვებისა, რამეთუ ამ მეორის მიზეზი ის პირველია.
წმინდა იოანე სინელი

როდის დაგვიფარავს უფლის მადლი? მხოლოდ მაშინ, როდესაც ჩვენ ჩვენი ძმების ცოდვების დაფარვას შევეცდებით.

თუ დაფარავ ძმის შეცოდებას და არ გაამჟღავნებ, ღმერთიც დაფარავს შენს შეცოდებას.
ღირსი მამა პიმენი

უგუნურებაა საკუთარი მიცვალებული მიატოვოს კაცმა და წავიდეს სხვისი მკვდრის დასატირებლად. ვინც განიცდის თავისი ცოდვების სიმძიმეს, იგი არ უყურებს თავისი მოყვასის ცოდვებს.
ღირსი მოსე

და მართლა, ვინ იცის სხვისი სინდისი? შენ განიკითხავ მას, ღმერთმა კი უკვე აპატია, ამიტომ ეხლა შენი განიკითხავ უდანაშაულო ადამიანს, ღმერთმა რომ გაამართლა, მომავალ წმინდანს...
მღვდელმთავარი ფილარეტი

გინდა აიცილო მოყვასის განკითხვის ცოდვა? მიბაძე იმ მოღვაწე მამას, რომელმაც დაინახა რა, რომ ძმამ შესცოდა, ამოიოხრა და თქვა: „ვაი ჩემს თავს! როგორც მან შესცოდა დღეს, ასე მე შევცოდავ ხვალ. იგი ნანობს ამას, მე კი ვინ იცის, იქნებ ვერც კი მოვასწრო ეს, სინანულისთვის არ მეყოს ძალა“.

თუ შენი თანდასწრებით, ვინმე განიკითხავს ახლობელს, უთხარი მას: „შეჩერდი ძმაო, მე ყოველდღე ვვარდები მძიმე ცოდვებში: მე როგორ უნდა განვიკითხო სხვა?“ ასეთი წამლით შენ განკურნავ შენს თავსაც და იმასაც, რომელიც შენთან განიკითხავს სხვას.
წმიდა იოანე კიბისაღმწერელი

ჩვენ კი, შეჩვენებულები, განურჩევლად განვიკითავთ ჩვენს მოყვასთ, და კიდევ უარესი, ჩვენ არ ვჯერდებით ჩვენს დანაშულს და გვინდა, ვავნოთ სხვებსაც, როცა სხვათა ცოდვებზე ვუყვებით მათ, რითაც იმათ გულებში შეგვაქვს განკითხვის ცოდვა. ჩვენ რომ სიყვარული გვქონოდა, მაშინ ახლობლის ნაკლის დანახვა ჩვენში წუხილსა და თანაგრძნობას აღძრავდა, როგორც დანთქვამია: „სიყვარულმან დაჰფარის სიმრავლე ცოდვათა“ (1 პეტ. 4, 8).
ღირსი დოროთე

როგორც ქარი აქრობს კანდელს, ისე განკითხვა განაქარვებს ღვთის მადლს.

ვისაც განკითხვის ცოდვის დაძლევა უნდა, იმ შეცოდებებს, რომელსაც ძმასთან იხილავს, მას ნუ მიაწერს, არამედ ეშმაკს, რომელმაც შთააგონა იგი.
წმ. იოანე კიბისაღმწერელი

ეს არის უმოკლესი გზა ცხოვრებად მიმყვანებელი - არ განიკითხოთ!
წმ. იოანე კიბისაღმწერელი

რომელი საქმის გამოც განვიკითხავთ მოყვასს, ან ვაბრალებთ რასმე, იგივე ცოდვაში ჩავცვივდებით, გინდა ხორციელი იყოს, გინდა სულიერი.
წმ. იოანე კიბისაღმწერელი

ეცადე, რომ არ მიეჩვიო სხვების მხილებას და გასწორებას და შენი თავი არ დაგრჩეს უმხილებელი და გაუსწორებელი.
წმ. ალექსი ბერი (შუშანია)

სულის აღმოსვლის დროს მარტო შენსას გკითხავენ და არა სხვისას.
წმ. ალექსი ბერი (შუშანია)

თუ დაინახავ, რომ ძმამ შესცოდა, ნუ შეიძულებ მას, ნუ შეაქცევ ზურგს და ნუ განიკითხავ, რამეთუ ამით, პირველ რიგში, საკუთარ თავს ჩააგდებ მტრის ხელში.
წმ. ანტონი დიდი

ნურავის მოკვდავთაგანს ნუ განიკითხავ, რათა უფალმა შენი ლოცვები შეისმინოს.
წმ. ანტონი დიდი

ვინც ცნობისმოყვარეობას იჩენს სხვისი ცოდვების გამო და ეჭვის გამო ძმას განიკითხავს, მას ჯერ არც სინანული დაუწყია და არც საკუთარი ცოდვების შეცნობაზე ზრუნვა.
ღირსი მაქსიმე აღმსარებელი

საკუთარის თავის სიყვარულიდან და თავდაჯერებულობიდან იბადება ჩვენში კიდევ რაღაც სხვა ბოროტება, რომელიც დიდ ზიანს გვაყენებს, სწორედ მოყვასის მკაცრი განსჯა და განკითხვა, რომელსაც ჩვენ არაფრად მივიჩნევთ, გვძულს და შესაძლებლობის შემთხვევაში დავცინით კიდეც. საკუთარი თავი დიდ რამედ მიგვაჩნია და დიდი წარმოდგენისა ვართ მასზე, აქედან გამომდინარე, სხვებს ზემოდან ვუყურებთ და განვიკითხავთ, არ გვიყვარს და გვეჩვენება, რომ ჩვენ შორს ვართ იმ ნაკლოვანებებისაგან, რომლებიც, ჩვენის აზრით, სხვებისთვისაა დამახასიათებელი. მაგრამ შენ ამის უფლება არა გაქვს და მისი მითვისებით იმსახურებ სამსჯავროსა და განკითხვას არა სუსტი ადამიანების, არამედ ყოვლისშემძლე მსაჯულის, უფლის წინაშე.
ღირსი ნიკოდიმოს ათონელი

ცხოვნების დასაწყისი საკუთარი თავის განკითხვაა.
ღირსი ნილოს სინელი

საკუთარ თავს შთავაგონოთ - ნუ განვიკითხავთ სხვებს, რადგან ჩვენში საკმაოდ ბევრია ის, რაც სხვაში არ მოგვწონს.
ღირსი ნილოს სინელი

ვისი საქმეა უხერხულ მდგომარეობაში ჩაყენება, განკითხვა და ზიანის მიყენება, თუ არა ეშმაკისა?და აი, ჩვენ ეშმაკებს ვეხმარებით საკუთარი თავისა და მოყვასის დაღუპვაში. რატომ ხდება ეს? იმიტომ, რომ ჩვენში სიყვარული არ არის! რამეთუ სიყვარული მრავალ ცოდვას ფარავს (1 პეტრე 4, 8).
აბბა დოროთე

ყოველგვარი განსაცდელის მიზეზი სხვა ადამიანებში კი არა, საკუთარ თავში იძიე და თქვი: ეს ჩემი ცოდვების გამო დამემართა.
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
m.g.giorgi
პოსტი May 24 2010, 21:31
პოსტი #22


Advanced Member
***

ჯგუფი: Members
პოსტები: 45
რეგისტრ.: 11.11.2009
წევრი № 398



,,როცა ამა თუ იმ კაცზე რისამე თქმა გინდოდეს, პირველად იფიქრე, ვითომ ის კაცი შენ წინა დგას"-მაქსიმე შარაძე
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
lingvo
პოსტი May 25 2010, 00:39
პოსტი #23


ვახტანგი
*****

ჯგუფი: moderator
პოსტები: 1,203
რეგისტრ.: 9.10.2008
მდებარ.: თბილისი
წევრი № 69



სქემ იღუმენი საბა

30 ქველის საქმე


1. სიმართლე იხსნის სიკვდილისაგან.

2. სადაც სიყვარულია, იქ ღმერთია.

3. შრომა ხორცისათვის მაქებარია, სულისათვის ცხონებაა.

4. მორჩილება – უმოკლესი გზაა გადარჩენისათვის.

5. სიმდაბლე – ამისი სატანას ეშინია.

6. თავშეკავება – თვით აღასრულებს ყველა მცნებას.

7. არ განკითხვა – უშრომელად გადარჩენაა.

8. გამოძიება – ყველა სათნოებაზე მაღლა დგას.

9. მონანიება – სიხარულია ღვთისა და ანგელოზების.

10. მარხვა ლოცვასთან ერთად ღმერთთან აერთებს.

11. მოწყალება თვითონ ღმერთის საქმეა.

12. ვინც გაჭირვებულს ეხმარება, მასში თვით იესო ქრისტეა.

13. ვინც მოთმინებით ატარებს მძიმე ტვირთს, ასრულებს მკაცრ მორჩილებას, მას თვითონ იესო ქრისტე უტვირთავს.

14. ვინც დამწუხრებულ მოყვასს ნუგეშს სცემს, ის მორჩილებით ეამბორება იესო ქრისტეს.

15. ვინც მოყვასს თავისზე უკეთეს საჭმელს მიართმევს, ის კვებავს ქრისტეს კეთილი საკვებით.

16. ვინც მოყვასის ცოდვებზე ტირის და ითხოვს მათ პატიებას, ის ფეხებს ბანს იესო ქრისტეს.

17. ვინც წმინდა ნაწერებს კითხულობს, ის იღებს თავის სულიერ სახლში იესო ქრისტეს.

18. ვინც ათხოვებს ღვთივკურთხეულ წიგნებს მოყვასს წასაკითხად, იგი სასიამოვნო საკვებს მიართმევს იესო ქრისტეს.

19. ვინც განეშორება უქმ სიტყვებს, ის ეზიარება ქრისტეს ტრაპეზს.

20. ვისაც არ სურს მოისმინოს გმობა და განკითხვა თავის ძმაზე, იგი აძევებს ეშმაკს თავისი სულიერი სახლიდან.

21. ვინც მიბაძავს მოყვასის კეთილ სათნოებებს, ის ძვირფას ყვავილებს იძენს.

22. ვინც გაჭირვებულს დაინახავს და გული შესტკივა მასზე, იგი ქრისტეს ჭრილობებს უშუშებს.

23. ვინც კეთილმსახურებით ასწავლის ღვთის სიტყვას, ის ძმათა შორის უფლის ლოცვა-კურთხევას ასრულებს.

24. ვინც უძლურ ძმას კვებავს და ეხმარება, ის ანგელოზებთან ერთად გალობს იესო ქრისტეს აკვანთან.

25. ვინც სიმდაბლით და კეთილკრძალულებით თავს იკავებს ჭამა-სმისაგან, უარყოფს ამქვეყნიურობას, მას მიაქვს საჩუქრები სამ მეფესთან ერთად იესო ქრისტესთან.

26. ვინც თავს ბანს მოყვასს ან ურეცხავს ტანსაცმელს, ის იოანე ნათლიმცემელთან ერთად ნათლავს იესო ქრისტეს.

27. ვინც განმარტოებულია (დახშულია), ის იმყოფება უდაბნოში იესო ქრისტესთან ერთად.

28. ვინც არ ეწინააღმდეგება წინასწარმეტყველებს და აკვდინებს თავის ხორცს (სხეულს), ის მარხულობს იესო ქრისტესთან ერთად.

29. ვინც გარდაცვლილისთვის ლოცულობს, ის ქრისტესთან ერთად მიდის ლაზარეს კუბოსთან და სთხოვს მამა-ზეციერს მის აღდგინებას მკვდრეთით.

30. ვინც სიმდაბლით მადლობს უფალს ყველაფრისათვის, ის ამზადებს ადგილს თავისთვის ღმერთის სასუფეველში.

ამინ!


--------------------
რამეთუ შენ აღმინთო სანთელი ჩემი, უფალო, ღმერთო ჩემო, განმინათლო ბნელი ჩემი; (ფს.17,28)
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
animani
პოსტი May 25 2010, 12:20
პოსტი #24


ანა
*****

ჯგუფი: moderator
პოსტები: 1,352
რეგისტრ.: 15.10.2008
მდებარ.: თბილისი
წევრი № 89



ნეტა მას, ვინც გაუძლებს საცდურს, რადგან განსაცდელგამოვლილი მიიღებს სიცოცხლის გვირგვინს, ღმერთმა რომ აღუთქვა თავის მოყვარეთ. 13. ნურავინ იტყვის განსაცდელში: ღვთისაგან გამოვიცდებიო; ვინაიდან ღმერთი არ ცდუნდება ბოროტით და არც თვითონ აცდუნებს ვინმეს. 14. არამედ ყველა საკუთარი გულისთქმით ცდუნდება და წარიტაცება. 15. ხოლო შემდეგ გულისთქმა ჩასახავს და შობს ცოდვას, ჩადენილი ცოდვა კი სიკვდილსა შობს.”


” რადგანაც მსჯავრი უწყალო იქნება მისთვის, ვისთვისაც უცხო იყო გულმოწყალება; მოწყალება მსჯავრზე უმძლავრესია.”


”ძმანო ჩემნო, ბევრი თქვენგანი ნუ გახდება მოძღვარი: იცოდეთ, რომ მით უფრო დიდ სასჯელს მივიღებთ. 2. რადგანაც ყველანი ბევრს ვცოდავთ; ვინც არა სცოდავს სიტყვით, იგია სრულქმნილი. ”

”ვისაც სიკეთის ქმნა შეუძლია, მაგრამ არა იქმს, სცოდავს.”


”როგორც სხეული მკვდარია სულის გარეშე, ასევე რწმენაც მკვდარია საქმის გარეშე.


”უწინარეს ყოვლისა კი, ძმანო ჩემნო, ნუ იფიცავთ ნურც ცას, ნურც მიწას და ნურც რაიმე სხვა ფიცს, არამედ თქვენი სიტყვა იყოს: ჰო, ჰო, და: არა, არა, რათა არ ჩაცვივდეთ განსაკითხველში. 13. უჭირს რომელიმე თქვენგანს? ილოცოს. ულხინს? ფსალმუნი იგალობოს. 14. ავადაა ვინმე? ეკლესიის ხუცესთ მოუხმოს, რათა ილოცონ მისთვის და ზეთი სცხონ უფლის სახელით. 15. რწმენის ლოცვა იხსნის ავადმყოფს, უფალი აღადგენს მას, და თუ ცოდვა რამ ჩაუდენია, მიეტევება. 16. ერთმანეთის წინაშე აღიარეთ თქვენი ცოდვები და ილოცეთ ერთმანეთისთვის, ვინაიდან ბევრი რამ ძალუძს მართლის გულმოდგინე ლოცვას. ”


იაკობ მოციქულის ეპისტოლე


--------------------
უფალო გებარებოდეთ!
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
Luka111
პოსტი Jun 4 2010, 12:39
პოსტი #25


Newbie
*

ჯგუფი: Members
პოსტები: 1
რეგისტრ.: 4.06.2010
წევრი № 595



როგორც ჭამის სურვილი არ კლავს შიმშილს, როგორც წყლის დალევის სურვილი არ სპობს წყურვილს და ვაჭრობის სურვილი არ გაგამდიდრებს, ისე მხოლოდ ცხონების სურვილი ვერ გაცხონებს.
დეკანოზი აბრაამ ნეკრასოვი

გააკეთე ის, რის ქმნასაც სიკვდილის წინ ისურვებდი.
მიტრპოლიტი ფილარეტი

თქვა ბერმა: ოდეს გულისსიტყვა გებრძოდეს და ათასნაირ საჭმელს გთხოვდეს, აჭირვე მას, პურსაც ნუ მისცემ, დაამშიე და იქამდე მიიყვანე, რომ გევედროს და პურიღა გთხოვოსო.
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
animani
პოსტი Jun 10 2010, 17:28
პოსტი #26


ანა
*****

ჯგუფი: moderator
პოსტები: 1,352
რეგისტრ.: 15.10.2008
მდებარ.: თბილისი
წევრი № 89



მორჩილება ესაა ადამიანური განსჯის გვერდზე გადადება მაშინაც კი როცა განსჯის დიდი ნიჭი გაქვს.
ღირსი იოანე სინელი (კიბის აღმწერელი)
წმიდა მამები ფსალმუნებს იარაღს უწოდებენ, ლოცვას - კედელს, უბიწო ცრემლებს - განბანას, ხოლო ნეტარ მორჩილებას აღმსარებლობას, რომლის გარეშე ვერცერთი ვნებებით აღსავსე ადამიანი უფალს ვერ იხილავს.
ღირსი იოანე სინელი (კიბის აღმწერელი)
მორჩილი, რომელიც მოძღვრის კეთილ განწყობას და შემწყნარებლობას შენიშნავს და თხოვს მას დაუნიშნოს მსახურება თავისი სურვილის მიხედვით, არც საკუთარ თავს იცნობს და არც საკუთარი სარგებელი იცის, იმიტომ რომ ასეთი კურთხევით ის კარგავს აღმსარებლურ გვირგვინს, რადგან მორჩილება ესაა თვალთმაქცობის და საკუთარი სურვილის უარყოფა.
ღირსი იოანე სინელი (კიბის აღმწერელი)
მორჩილება საკუთარი თავის განკითხვისა და სულიერი სიჯანსაღის სურვილისგან წარმოიშვება.
ღირსი იოანე სინელი (კიბის აღმწერელი)

ნებით არ მივეცეთ ცდუნებას, არამედ მადლობით მოვითმინოთ ის, რაც უფლის დაშვებით მოგვევლინება.
წმ. ბასანოფი დიდი და იოანე წინასწარმეტყველი

მორჩილება ცეცხლივით სწვავს ვნებებს.
წმ. ბასანოფი დიდი და იოანე წინასწარმეტყველი

შეიყვარე თავმდაბლობა და მორჩილება და ეს შენს ყველა ცოდვას გადასწონის.
წმ. ანტონი დიდი

რა წყენაც არ უნდა შეგემთხვეს, რა უსიამოვნებაც არ უნდა შეგხვდეს, თქვი: „ამას იესო ქროსტესთვის დავითმენ!“ მხოლოდ თქვი ეს და მაშინვე გულზე მოგეშვება, რამეთუ იესუ ქრისტეს სახელი ძლიერია. მასთან ყოველგვარი უსიამოვნება წყნარდება, დემონები ქრებიან. დაწყნარდება შენი გულისტკენაც, შენი სულმოკლეობაც დამშვიდდება, როდესაც მის უტკბილეს სახელს გაიმეორებ.
ღირსი ანტონ ოპტინელი

ყველას სწადია, თავისი გაიტანოს. საბრალოთ ავიწყდებათ, რომ ბედნიერება მორჩილებაშია...
დედა თამარი (მარჯანიშვილი)

რადგან ურჩობის გამო განვიდევნეთ სამოთხიდან, ამიტომ ყოვლად მოწყალე ღმერთმა ინება, რთმ სამოთხე კვლავ, ჩვენი მორჩილებით დავიბრუნოთ.
ღირსი თეოდორე სტუდიელი

ვიცი, რაოდენ მძიმეა მორჩილების უღელი, რაოდენ მტკივნეულია ნების მოკვეთა, მაგრამ ასეთი ცხოვრების სიტკბოებაც ცნობილია ჩემთვის. გზა იოლია და ხსნა ადვილია, როცა საკუთარი ნება უარყოფილია. საკმარისია ნება მოვიკვეთოთ და მშვიდი და ნეტარი ცხოვრება მოგვევლინება.
ღირსი თეოდორე სტუდიელი

ზოგიერთი, ცდუნებას აყოლილი, ამპარტავნებისა და თვითნებობის გამო ისჯება; ხოლო ის, ვინც მორჩილებით და თავმდაბლობით ეძიებს ღმერთს, ქრისტეს წყალობა არ მოაკლდება და განსაცდელში არ ჩავარდება.
ღირსი გრიგოლ სინელი

ჭეშმარიტ მორჩილს, უპირველეს ყოვლისა, მოეთხოვება შემდეგი ხუთი სათნოების აღსრულება: უპირველესად უნდა სწამდეს და სჯეროდეს საკუთარი მოძღვრის, ისევე, როგორც სწამს იესო ქრისტე და როგორც ქრისტეს, ისე ემორჩილებოდეს მას... მეორე: იყოს მართალი ე.ი. მისი საქმე და სიტყვა უნდა იყოს ჭეშმარიტი და გულწრფელად აღიაროს გულისთქმები... მესამე: არ იმოქმედოს თვითნებურად, რადგან მორჩილს, როგორც იტყვიან, დიდ ზიანს მოუტანს ასეთი ქმედება; მას მართებს თავის ნების მოკვეთა ნებაყოფლობით და არა მოძღვრის ძალისხმევით... მეოთხე: არასოდეს არ უნდა შეეპასუხოს და ეკამათოს ვინმეს, რადგან შეპასუხება და კამათი უცხოა ღვთის მოსავისათვის... თუ ეს ყველა ქრისტიანისთვის მიუღებელია, მით უფრო მონაზვნისათვის, რომელიც ყველაფერში მორჩილების აღთქმას დებს. შეპასუხება და კამათი თვითდაჯერებულობის, ურწმუნოებისა და ქედმაღლობის შედეგია: და პირიქით, არ შეპასუხება, კამათში არჩაბმა მორჩილებისა და თავმდაბლობის ნაყოფია. და ბოლოს, მეხუთე: ყოველივე ზუსტად და გულწრფელად უნდა აღიაროს თავისი მოძღვრის წინაშე.
ღირსნი კალისტე და ეგნატე ქსანთოპულები
თუკი ადამიანი არ ტოვებს გულში დაბუდებულ საკუთარ ნებას, და ყველაფერში საკუთარ თავს არ უარყოფს, თუ არ ჩამოშორდება თავის სიმდიდრესა და ქონებას და არ დაემონება ღმერთს სულიერი მამასთან მორჩილების გზით, იგი ვერც შეიტყობს და ვერც აღასრულებს ღვთის ნებას.
ღირსი მამა ანტონი დიდი

თუკი სულიერ მამასთან მომთმენნი: დამჯერნი და მორჩილნი იქნებით, მაშინ მშვენიერი იქნება უფლის მოსაგებელი: და გაიხარებთ იმ ღვაწლით, რომელიც მოხსენდება უფალ ღმერთს. ვინც ემორჩილება თავის მოძღვარს, ის უფალი ღმერთის ნებას აღასრულებს და ვინც ღმერთს ემორჩილება, ის თავის მოძღვრის მორჩილებაშიცაა.
ღირსი მამა ანტონი დიდი

მორჩილ ადამიანს საყვედური არ ეუხერხულება, არც შეურაცხყოფა ააპილპილებს. მორჩილი დარდში ხარობს და მწუხარებაში მადლობას აღავლენს.
ღირსი მამა ეფრემ ასური

უნდა ვერწმუნოთ მათ, ვისაც უფლისგან აქვთ ჩვენზე ზრუნვის მადლმოსილება, თუნდაც მათი ბრძანებულებანი ჩვენი ხსნის საწინააღმდეგოდ მივიჩნიოთ. ჭეშმარიტი რწმენის ნიშანია უყოყმანო მორჩილება მაშინაც კი, როცა მოთხოვნა მოულოდნელია.
ღირსი იოანე სინელი (კიბის აღმწერელი)


--------------------
უფალო გებარებოდეთ!
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
კიკი
პოსტი Jun 17 2010, 19:33
პოსტი #27


Advanced Member
***

ჯგუფი: Members
პოსტები: 71
რეგისტრ.: 17.06.2010
მდებარ.: კასპი
წევრი № 606



"გონიერი ლოცვა უნდა გაიარო გამოცდილი ადამიანის ხელმძღვანელობით,
რომელმაც თვითონ იცის ეს საქმე გამოცდილებით"
- სქემიღუმენი იოანე ვალაამელი.


--------------------
"ცხოველსმყოფელი ჯვარი ყველაფრის მალამოა"-აბბა ისაია.
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
animani
პოსტი Nov 10 2010, 22:19
პოსტი #28


ანა
*****

ჯგუფი: moderator
პოსტები: 1,352
რეგისტრ.: 15.10.2008
მდებარ.: თბილისი
წევრი № 89



ხშირად მოღვაწენი განუსჯელად უწესებენ საკუთარ თავს დამამძიმებელ (ლოცვის) კანონს და შემდეგ მეტად მძიმე კანონიდან ყოველგვარი კანონის მიტოვებაზე გადადიან. კანონის მიტოვების შემდეგ, ან თუნდაც მისი შემოკლებისას, მოღვაწეს აუცილებლად შეშფოთება დაატყდება თავს. შეშფოთებას სულიერი მოშლილობა მოჰყვება.
მოშლილობისგან მოწყინება იბადება. როდესაც იგი გაძლიერდება, უძლურებასა და გამოთაყვანებას წარმოშობს, ხოლო მათი მოქმედებით უგუნური მოღვაწე უქმსა და გაფანტულ ცხოვრებას მიეცემა, გულგრილად ჩავარდება ყველაზე მძიმე ცოდვებში.


წმ. ეგნატე ბრიანჩანინოვი


--------------------
უფალო გებარებოდეთ!
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
lingvo
პოსტი Dec 6 2010, 12:48
პოსტი #29


ვახტანგი
*****

ჯგუფი: moderator
პოსტები: 1,203
რეგისტრ.: 9.10.2008
მდებარ.: თბილისი
წევრი № 69



ღირსი მაკარი დიდი, მეგვიპტელი (+390-391)

„ჭეშმარიტად, უფალი არ დაეძებს ქალწულებს თუ გათხოვილ ქალს, ბერს თუ ერისკაცს, ის ადამიანის თავისუფალ ნებას აფასებს და საცხოვნებელ გზაზე დამდგართ სულიწმიდის მადლით წინამძღვრობს “.

„ავი სიტყვა, - ამბობდა ამბა მაკარი, - კეთილებსაც აბოროტებს, კეთილი სიტყვა კი ბოროტებსაც სიკეთისაკენ მოაქცევს“.

„თუ ცხონება გსურს, მიემსგავსე მიცვალებულს, რომელიც არ მრისხანებს, როცა შეურაცხყოფენ და არც ამაყდება, როცა აქებენ. თუ ლანძღვას ქებად მიიჩნევ, სიღარიბეს - სიმდიდრედ, უკმარისობას - სიუხვედ, არ წარწყმდები, რადგან შეუძლებელია, რომ მართლმორწმუნე და კეთილმსახურებით მოღვაწე ბილწ ვნებებსა და დემონურ ხიბლებში ჩავარდეს“.

„ლოცვაში მრავალსიტყვაობა არ არის საჭირო, საკმარისია ვითხოვოთ: „იყავნ ნება შენი, უფალო!“ თუ მტერი გვესხმის თავს, უნდა წარმოვთქვათ: „უფალო, შეგვიწყალენ!“ ღმერთმა უწყის, თუ რა არის ჩვენთვის უმჯობესი და მოგვხედავს წყალობის თვალით!“

ღირს მაკარის ლოცვები საყოველთაოდ გამოყენებულ დილა-საღამოს ლოცვით კანონებშიცაა ჩართული.


--------------------
რამეთუ შენ აღმინთო სანთელი ჩემი, უფალო, ღმერთო ჩემო, განმინათლო ბნელი ჩემი; (ფს.17,28)
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
lingvo
პოსტი Apr 11 2011, 11:50
პოსტი #30


ვახტანგი
*****

ჯგუფი: moderator
პოსტები: 1,203
რეგისტრ.: 9.10.2008
მდებარ.: თბილისი
წევრი № 69



იმ ყველაფრისგან, რაც ადამიანმა შეიძლება აღასრულოს და შეისწავლოს, ყველაზე რთული სიმდაბლეა.
წმ. ნიკოლოზ სერბი


--------------------
რამეთუ შენ აღმინთო სანთელი ჩემი, უფალო, ღმერთო ჩემო, განმინათლო ბნელი ჩემი; (ფს.17,28)
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
lingvo
პოსტი Apr 11 2011, 13:08
პოსტი #31


ვახტანგი
*****

ჯგუფი: moderator
პოსტები: 1,203
რეგისტრ.: 9.10.2008
მდებარ.: თბილისი
წევრი № 69



ეცადეთ, ძმანო, ისე იცხოვროთ, რომ ხელმწიფებდეთ თქვენს ენაზე და არ განამრავლოთ სიტყვა, რათა ცოდვებიც არ განგიმრავლდეთ.
წმ. ანტონი დიდი


--------------------
რამეთუ შენ აღმინთო სანთელი ჩემი, უფალო, ღმერთო ჩემო, განმინათლო ბნელი ჩემი; (ფს.17,28)
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
lingvo
პოსტი Apr 27 2011, 12:42
პოსტი #32


ვახტანგი
*****

ჯგუფი: moderator
პოსტები: 1,203
რეგისტრ.: 9.10.2008
მდებარ.: თბილისი
წევრი № 69



წმ. გრიგოლ ღვთისმეტყველი

კითხვები საკუთარ თავს

სად არის ამაღლებული მჭევრმეტყველება? – ჰაერში გაიფანტა.

სად არის ელფერი სიჭაბუკისა? – დაიღუპა.

სად არის დიდება? – განქარდა.

სად არის სიჯანსაღე სხეულისა? – ავადმყოფობამ შემუსრა იგი.

სად არის სიმდიდრე და ქონება? – ნაწილი ღმრთისადმია შეწირული, ხოლო ნაწილი – ადამიანთა შურმა მოიტაცა ბოროტმოქმედთა ხელით.

ჩემი მშობლები და ახლობლები საფლავებში განისვენებენ. მხოლოდ სამშობლოღა დამრჩა, მაგრამ ბოროტმა დემონმა ჩემზე სიძულვილის შავი ტალღები აღმართა და იქიდანაც გამაძევა; ახლა მე მარტოხელა მგზავრი ვარ, უცხო მხარეში დავეხეტები, მწუხარებით სავსე ცხოვრებასა და მიხრწნილ სიბერეს მივათრევ. არც ქალაქი გამაჩნია, არც საყდარი და ვეღარც სულიერ შვილებს ვხედავ, თუმცაღა მათზე ზრუნვით ძლიერ ვარ დამწუხრებული. დღესა და ღამეს მარტოობასა და ხეტიალში ვატარებ.

სად დასცილდება ჩემი სული სხეულს? სად შევხვდები აღსასრულს? რომელი მიწა, რომელი გლახაკთმოყვარე სამარე შემიფარებს? ვინ დამიხუჭავს სიკვდილის წინ მიმქრალ თვალებს? – მართლმორწმუნე და ქრისტეს მეგობარი თუ ვინმე ღვთისმგმობელი.

ყველაფერი ამაოა და ქარს მიაქვს. მე კი სულმოკლეს, მაწუხებს აზრი – ჩემს სხეულს კუბოს მიაბარებენ თუ გარეულ მხეცთა შესაჭმელი გავხდები; ფერფლად და ჰაერში გავიფანტები, თუ კუბოს გარეშე სადმე უფსკრულში ჩამაგდებენ; მდინარე დაალპობს თუ ხანგრძლივი წვიმები? თუმცა ასეც რომ მოხდეს, უკვალოდ მაინც არ გავქრები და არც ჩემი გვამის მთლიანობა დაირღვევა, რამეთუ ბოლო ჟამს უფალი აღადგენს და შეკრებს ყველას, იმათაც კი, ვინც სიკვდილის შემდეგ ფერფლად იქცა ან ნადირთა საჯიჯგნი გახდა.

მხოლოდ შენ აღძრავ ჩემში ცრემლსა და შიშს, უფალო!

ქრისტე, მეუფეო! შენა ხარ ჩემი სამშობლო, ჩემი სიმტკიცე და ჩემი ნეტარება. შენ ყველაფერი ხარ ჩემთვის!

ნეტავ მეღირსოს, ღმერთო, რომ მრავალი ტანჯვისა და მწუხარების საზღაურად განსვენება ვპოვო შენში!..

თარგმნა დეკანოზმა არჩილ მინდიაშვილმა


--------------------
რამეთუ შენ აღმინთო სანთელი ჩემი, უფალო, ღმერთო ჩემო, განმინათლო ბნელი ჩემი; (ფს.17,28)
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
lingvo
პოსტი May 13 2011, 15:53
პოსტი #33


ვახტანგი
*****

ჯგუფი: moderator
პოსტები: 1,203
რეგისტრ.: 9.10.2008
მდებარ.: თბილისი
წევრი № 69



წმიდა სილუან ათონელი - სინანულის შესახებ


ჩემმა სულმა შეგიცნო შენ, უფალო, და ვწერ შენს წყალობას შენს ხალხს.

ნუ წუხხართ, ერნო, რომ გიჭირთ ცხოვრება. მხოლოდ ცოდვას ებრძოლეთ, შემწეობა შესთხოვეთ უფალს და გიბოძებთ იგი, რამეთუ მოწყალეა და უყვარხართ.

- ო, ერნო... ცრემლებით გწერთ ამ სტრიქონებს. ჩემს სულს სურს, რომ შეიცნოთ უფალი და განჭვრიტოთ მისი წყალობა და დიდება. 72 წლის ვარ; მალე მოვკვდები, და გწერთ ღვთის წყალობის შესახებ, რომლის შეცნობაც მან სულიწმიდით მიბოძა; სულიწმიდამ მასწავლა ხალხთა სიყვარული. მე დაგსვამდით მაღალ მთაზე, რათა მისი სიმაღლიდან შეგძლებოდათ დაგენახათ ღვთის მოკრძალებული და მოწყალე სახე, მაშინ გაიხარებდა თქვენი სულები. ჭეშმარიტად გეუბნებით: საკუთარ თავში კარგს ვერაფერს ვხედავ, უამრავი ცოდვა მაქვს, მაგრამ სულიწმიდის მადლმა აღხოცა მრავალი მათგანი; და მე ვუწყი, რომ ვინც ცოდვას ებრძვის, უფალი არა მხოლოდ შეუნდობს მას, არამედ სულიწმიდის მადლსაც უბოძებს, რომელიც ახარებს სულს და ღრმა და ტკბილ მშვიდობას ანიჭებს მას.

ო, ღმერთო, შენ გიყვარს შენი ქმნილება; ვის შეუძლია, ჩასწვდეს შენს სიყვარულს ანდა ტკბებოდეს მისით, თუ თვით შენ არ ასწავლი ამას სულიწმიდით?

გევედრები, უფალო, გარდამოავლინე სულიწმიდის მადლი ადამიანებზე, დაე, შეიცნონ მათ შენი სიყვარული. გაათბე ადამიანთა ნაღვლიანი გულები; დაე, მათ სიხარულით გადიდონ შენ და დაივიწყონ თავიანთი მიწიერი მწუხარებანი.


მადლმოსილო მანუგეშებელო, ცრემლებით გევედრები, დაამშვიდე შენს მიერ ქმნილ კაცთა მწუხარე გულები; ესმოდეთ ადამიანებს შენი ტკბილი ხმა: „მოგეტევათ თქვენ ცოდვანი თქვენნი“. ჰე, უფალო, შენ გალგიძს სასწაულთა ქმნა, და არ არსებობს იმაზე დიდი სასწაული, ვიდრე დაცემული ცოდვილის სიყვარულია. წმიდანის სიყვარული ადვილია: იგი ღირსეულია. ჰე, უფალო, შეისმინე დედამიწის ლოცვა. ყველა ხალხები მწუხარებენ; ყველა ცოდვაშია ჩაძირული; ყველას მოაკლდა შენი მადლი და სიბნელეში ცხოვრობენ.

ო, ერნო, შევღაღადოთ უფალს მთელმა დედამიწამ და შესმენილი იქნება ჩვენი ლოცვა, რამეთუ ხარობს უფალი ადამიანთა სინანულით; მთელი ზეციური ძალები გველიან, რათა ჩვენც გავიხაროთ ღვთის სიყვარულის სიტკბოებით და ვიხილოთ მისი სახის მშვენიერება.

† † †


როდესაც ადამიანებს ღვთის შიში აქვთ, მაშინ წყნარი და ტკბილია ცხოვრება დედამიწაზე. მაგრამ ახლა ხალხმა თავისი ნებითა და გონებით დაიწყო ცხოვრება, მიატოვა წმიდა მცნებები და ღვთის გარეშე სურთ სიხარული დედამიწაზე; და ვერ ხვდებიან, რომ მხოლოდ ღმერთია ჩვენი სიხარული, მხოლოდ უფალში ხარობს ადამიანის სული. იგი ათბობს სულს, როგორც მზე - მინდვრის ყვავილებს, ქარივით არხევს მათ და სიცოცხლეს ანიჭებს. უფალმა ყველაფერი გვიბოძა, რათა ვადიდებდეთ მას; მაგრამ სამყარო ვერ ხვდება ამას; და ვინ მიხვდება იმას, რაც არ უხილავს და არ უგემია? როდესაც ერში ვიყავი, ვფიქრობდი, რომ ბედნიერება მიწაზეა: ვარ ჯანმრთელი, ლამაზი, მდიდარი და ადამიანებს ვუყვარვარ; და მე ამით ვამაყობდი. მაგრამ როდესაც სულიწმიდით შევიცანი უფალი, მაშინ სამყაროს მთელ ბედნიერებას ისე დავუწყე ყურება, როგორც კვამლს, რომელიც ქარს მიაქვს. სულიწმიდის მადლი კი ახარებს და ამხიარულებს სულს, მას მიწა ავიწყდება და ღრმა სამყაროში ჭვრეტს უფალს.

უფალო, მოაბრუნე ადამიანები შენსკენ, დაე, შეიცნონ მათ შენი სიყვარული, განჭვრიტონ სულიწმიდით შენი მშვენიერი სახე; დატკბნენ ყველა შენი სიკეთით აქვე, დედამიწაზე, და როდესაც დაინახავენ, როგორი ხარ, მოგემსგავსებიან შენ.

† † †


მადლობა ღმერთს, რომ გვიბოძა სინანული, რომელითაც განურ- ჩევლად ყველანი ვცხონდებით. ვერ ცხონდებიან მხოლოდ ისინი, რომლებსაც სინანული არ სურთ; ამაში მე მათ სასოწარკვეთილებას ვხედავ და ბევრს ვტირივარ, რადგან მებრალებიან. მათ ვერ შეიცნეს სულიწმიდით, რაოდენ დიდია ღვთის გულმოწყალება. თითოეული სული რომ შეიცნობდეს უფალს, ეცოდინებოდათ, რა ძლიერ ვუყვარვართ მას; და მაშინ არათუ სასოწარკვეთილებას არავინ მიეცემოდა, არამედ არასოდეს არც კი დაიწუწუნებდნენ.

ყოველმა სულმა, რომელმაც სიმშვიდე დაკარგა, უნდა შეინანოს და უფალი მიუტევებს ცოდვებს; მაშინ სულში სიხარული და სიმშვიდე დაისადგურებს; სხვა მოწმეები საჭირო არ არის, თვით სულიწმიდა მოწმობს, რომ ცოდვები მიტევებულია. აი, ცოდვათა მიტევების ნიშანი: თუ ცოდვა შეიძულე, მაშასადამე, მოგიტევა უფალმა შენი შეცოდებანი. მაშ, რაღას ველით? რომ ვინმემ ზეციდან ზეციური საგალობელი გვიგალობოს? მაგრამ ზეცაში ყოველივე სულიწმიდით ცხოვრობს, მიწაზე კი უფალმა იგივე სულიწმიდა გვიბოძა. ღვთის ტაძრებშიც მსახურებები სულიწმიდით აღსრულება; უდაბნოებშიც, მთებშიც, გამოქვაბულებშიც - ქრისტეს მოსაგრეები ყველგან სულიწმიდით ცხოვრობენ; და თუ უფალს შევინახავთ ჩვენში, თავისუფალნი ვიქნებით ყოველგვარი სიბნელისაგან და მარადიული ცხოვრება დამკვიდრდება ჩვენს სულებში.

ყველამ რომ შეინანოს და ღვთის მცნებები დაიმარხოს, სასუფეველი მიწაზევე იქნებოდა, რამეთუ „ცათა სასუფეველი ჩვენშია“. ცათა სასუფეველი სულიწმიდაა, სულიწმიდა კი ზეცაში და მიწაზე ერთია.

თარგმნა ხათუნა რაქვიაშვილმა
გაზეთი „საპატრიარქოს უწყებანი“

http://faith.ge/index.php?newsid=1107


--------------------
რამეთუ შენ აღმინთო სანთელი ჩემი, უფალო, ღმერთო ჩემო, განმინათლო ბნელი ჩემი; (ფს.17,28)
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
animani
პოსტი May 25 2011, 15:24
პოსტი #34


ანა
*****

ჯგუფი: moderator
პოსტები: 1,352
რეგისტრ.: 15.10.2008
მდებარ.: თბილისი
წევრი № 89



ამაოდმეტყველება, მრავლისმეტყველება


*შენ წარმოთქვი სიტყვა და იგი უკვე არასოდეს აღარ მოკვდება, არამედ იცოცხლებს საშინელ სამსჯავრომდე. იგი შენთან ერთად წარდგება საშინელ სამსჯავროზე და იქნება შენსკენ და შენს საწინააღმდეგოდ.

*მრავლისმეტყველების ჟამს ძნელია არ შესცოდო. მაშინ სულში ჩნდება სევდა, რაც წმიდა მღვდელმთავარ თეოფანე დაყუდებულის სიტყვებით, იმის ნიშანს წარმოადგენს, რომ „ამ ლაპარაკის გამო ჩვენ უფალს დავშორდით“.
წმ. თეოფანე დაყუდებული

*გადაეჩვიეთ კამათს, იგი აფორიაქებს რა გულს, სულიერ სიმშვიდეს გვართმევს; ყოველგვარ უაზრო ფიქრს იესოს ლოცვა დაუპირისპირეთ.
ა. ნილუსი

*ილაპარაკე, თუკი მდუმარებაზე უმჯობესი იცი და სათქმელი გაქვს, მაგრამ გიყვარდეს დუმილი, როცა ის თქმას სჯობს.
წმ. გრიგოლ ღვთისმეტყველი

*ნურასოდეს ჩაერევი საეკლესიო კამათში იმ ხალხთან, რომელსაც განსხვავებული აზრი აქვს. რადგან ასეთი კამათი ვერასოდეს მიგიყვანს დადებით შედეგამდე, იგი მხოლოდ და მხოლოდ აბოროტებს და აღიზიანებს ადამიანებს. ამას კი აუცილებლად უნდა მოერიდო.
დედა ფამარი (მარჯანიშვილი)


*ძეო ჩემო! ნუ განამრავლებ სიტყვებს: მრავალსიტყვაობა განაშორებს შენგან ღმერთის სულს.

* ძმათა კრებულში ყოფნისას შეინარჩუნე მშვიდი მდგომარეობა. თუ რაიმეს გამო საჭიროება შეგექმნება, მიმართო მათ, თქვი ამის შესახებ მოკლედ და თავმდაბლობით.

* უფალი მუდამ იცავს შენ სულს, მანამ შენ იცავ შენს ენას.

* არასოდეს დაიფიცო არც იმაზე, რაც საეჭვოა, და არც იმაზე, რაც უეჭველია.

* ძეო ჩემო! უდიდესი მონაპოვარია ისწავლო მდუმარება. მდუმარება – უფლისადმი მიბაძვაა, რომელმაც „არარა მიუგო, ვიდრემდის უკვირდაცა პილატეს“ (მარკოზ. 15, 5)დაე, შენმა ენამ იხელმძღვანელოს შენი გონებით: სიტყვები დაუფიქრებლად წარმოთქმულნი – კურო და ეკალია.

* მას, ვინც ყურად არ იღებს შენს სიტყვებს, ნურაფერს ეტყვი.
*
* ნურასოდეს ნუ ისაუბრებ იმ კეთილ საქმეზე, რომლის გაკეთებასაც აპირებ, – აღასრულე იგი ისე, რომ არ განაცხადო წინასწარ.
წმ. ეპისკოპოსი ეგნატე (ბრიანჩანინოვი)

*სული წმიდა (ქრისტიანში) არაფრით ისე არ დაიშრიტება, როგორც ამაო საუბრებით.
ღირსი ანტონი დიდი

* მრავალმეტყველება განაგდებს მადლს და სპობს სულის სიმხურვალეს.ბერი პართენი კიეველი

* უნდა განიხილო თუ ვის ეუბნები. როდესაც იცი, რომ მსმენელი სარგებლობას ღებულობს, მაშინ ესაუბრე მას, ხოლო წინააღმდეგ შემთხვევაში ნუ ისაუბრებ.წმ. ბერები ბარსანოფი დიდი და იოანე



--------------------
უფალო გებარებოდეთ!
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
Mesiis_maxvili
პოსტი May 25 2011, 20:47
პოსტი #35


Masters
****

ჯგუფი: Members
პოსტები: 234
რეგისტრ.: 12.02.2010
წევრი № 496



*ნურასოდეს ჩაერევი საეკლესიო კამათში იმ ხალხთან, რომელსაც განსხვავებული აზრი აქვს. რადგან ასეთი კამათი ვერასოდეს მიგიყვანს დადებით შედეგამდე, იგი მხოლოდ და მხოლოდ აბოროტებს და აღიზიანებს ადამიანებს. ამას კი აუცილებლად უნდა მოერიდო.
დედა ფამარი (მარჯანიშვილი)


რა კარგი სიტყვებია, ალბათ ფორუმელებმაც უნდა გავიზიაროთ.
ნამდვილად არ ღირს აქ შემოსულ ეკლესიურ განსხვავებულ აზრის მქონეებთან კამათი.
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
animani
პოსტი May 27 2011, 16:48
პოსტი #36


ანა
*****

ჯგუფი: moderator
პოსტები: 1,352
რეგისტრ.: 15.10.2008
მდებარ.: თბილისი
წევრი № 89



ნუ ეცდები ღვთის ღრმად გამოკვლევას, უფრო მეტად ეცადე, მიემსგავსო მას.”

/წმ. გრიგოლ ღვთისმეტყველი/


--------------------
უფალო გებარებოდეთ!
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
პოსტი May 30 2011, 02:23
პოსტი #37





ჯგუფი:
პოსტები: 0
რეგისტრ.: --
წევრი № 0



ოჯახი უნდა იყოს სახლი სათნეობისა და სახლი სიყვარულისა.
ღირსი იოსებ ოპტინელი


ბავშვის ბუნება საიდუმლოთა საიდუმლოა. ბავშვი იგივ ადამიანია და მით უფრო ძნელი საცნობელია, რომ ძნელ წასაკითხ ქარაგმით დაწერილია, თუ ესე ითქმის, და არა სხვილ და სრულ ასოებით, როგორც დამთავრებული კაცი. არ უნდა გვიკვირდეს, რომ რასაც დიდ მდინარეში ვპოულობთ, იმას მის სათავეშიაც ვხედავთ. ბავშვი სათავეა, დასაწყისია დიდი ადამიანისა.
წმიდა ილია მართალი (ჭავჭავაძე)


ჩვენ დამჯერე შვილები გვინდა გვყავდეს, ჩვენ თვითონ კი არ გვინდა ღმრთის დამჯერენი ვიყოთ.
აბბა აღათონი
User is offlinePM
Go to the top of the page
lingvo
პოსტი Jun 17 2011, 13:29
პოსტი #38


ვახტანგი
*****

ჯგუფი: moderator
პოსტები: 1,203
რეგისტრ.: 9.10.2008
მდებარ.: თბილისი
წევრი № 69



საუკუნო სიხარულის მსურველი ნაკლებად ესწრაფვის მიწიერს, – იტყვის კონსტანტინოპოლის პატრიარქი გენადი, ხოლო ჩვენთან კი მიწიერი სიხარული თითქმის განუწყვეტელია. მრავალი ისე ცხოვრობს, თითქოს არასდროს მოკვდება და პასუხს არ მისცემს განვლილი გზისთვის. ხომ არ იმედოვნებენ, რომ სიკვდილის წინ შეინანებენ და სრულ შენდობას მიიღებენ? რა თქმა უნდა, ღმერთი არც მეთერთმეტე ჟამის მუშაკს, ანუ მთელი გულით მისკენ მიქცეულს უარყოფს. მაგრამ თუ მთელი ცხოვრების განმავლობაში გულით უმეტესწილად განშორებული იყავით ღვთისგან: ფიქრობთ, რომ ადვილია გულის ღვთისაკენ შემობრუნება? შეძლებთ ასე იოლად სიკვდილის წინ სინანულის გრძნობის გაღვიძებას? ჰოჲ, ძმანო! სწორედ მაშინ გაჯიუტდება გული თქვენდა წარსაწყმედელად. არაერთხელ გავმხდარვარ მოწმე, რაოდენ უმძიმთ მონანულთ და როგორ იბნევიან აღსასრულის წინ ისინი, ვინც გამოსწორებას არ ფიქრობდნენ და სიცოცხლეშივე არ სჩვეოდათ სინანული. არა, ძმანო! მხოლოდ ჭეშმარიტი ქრისტიანებისთვისაა ჯილდო ქრისტიანული აღსასრული. ძალისაებრ თქვენისა სინანულით განვლეთ მთელი ცხოვრება: და თქვენ გექნებათ მშვიდი აღსასრული წრფელი სინანულით.
წმინდა მართალი იოანე კრონშტადტელი


--------------------
რამეთუ შენ აღმინთო სანთელი ჩემი, უფალო, ღმერთო ჩემო, განმინათლო ბნელი ჩემი; (ფს.17,28)
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
lingvo
პოსტი Jun 18 2011, 13:04
პოსტი #39


ვახტანგი
*****

ჯგუფი: moderator
პოსტები: 1,203
რეგისტრ.: 9.10.2008
მდებარ.: თბილისი
წევრი № 69



წმინდა დიმიტრი როსტოველი

რად არ მოსპო უფალმა სიკვდილი დედამიწაზე?


ვინ არს კაცი, რომელი ცხოვნდეს და არა იხილოს სიკუდილი?
(ფს. 88,49)


თუკი უფალმა თავისი სიკვდილით დათრგუნა სიკვდილი, მაშინ რად კვდებიან ადამიანები ახლაც? სამგვარი სახის სიკვდილი არსებობს: ხორციელი, სულიერი და სიკვდილი მარადიული, ქვესკნელისა. ხორციელი სიკვდილი სულის სხეულისაგან განშორებაა: მასზედ იტყვის ფსალმუნთმთქმელი: „მოუღი სული მათი, და მოაკლდიან, და მიწადვე თჳსად მიიქციან“ (ფს. 103, 29). სულიერი სიკვდილი ღვთიური მადლის სულისგან განშორებაა, რამეთუ მხოლოდ „სულიწმიდითაა ყოველი სული ცხოველი“. ეს სიკვდილი ცოდვისაგან მომდინარეობს, რომელიც სულისაგან განდევნის ღვთის მადლს, ვითარცა ღამე განსდევნის სინათლეს. „ჰოჲ, ადამიანო! – ამბობს იოანე ოქროპირი, - შენ დასტირი სხეულს, რომელსაც სული განეშორა, მაგრამ არ სტირი სულზე, რომელსაც ღმერთი განშორებია!..“ საუკუნო სიკვდილი ესაა გონიერი ქმნილების ღვთის რჩეულთა დასიდან განშორება და ცოცხალთა წიგნიდან (ცხოვრების წიგნიდან) აღხოცვა, რაზედაც ფსალმუნთმთქმელი იტყვის: „აიხოცნედ იგინი წიგნისა მისგან ცხოველთასა, და მართალთა თანა ნუ დაიწერებიედ“ (ფს. 68, 29). მაშ ასე, ჩვენმა ქრისტე მაცხოვარმა თავისი სიკვდილით სიკვდილის ყველა ეს სახეობანი დათრგუნა? ვპასუხობ: მან დათრგუნა, მოსპო მხოლოდ ორი სახეობა სიკვდილისა: სულიერი და საუკუნო, ქვესკნელისა. გსურის, კაცო, იხსნა სული შენი ცოდვიანი და საუკუნო სიკვდილისაგან ქვესკნელისა? მოუხდი ჩვენს მაცხოვარს, ქრისტეს სინანულით. იგი იხსნის ცოდვილთ ამ სიკვდილთაგან. ხოლო სიკვდილი ხორციელი მან საუკუნეთა დასასრულამდე დატოვა. – ჰოჲ, უძვირფასესო მაცხოვარო ჩვენო! რისთვის დაუშვი ასეთ მძვინვარე მხეცს ეწამებინა შენი ადამიანები, შენი სამკვიდრო, რომელიც შენ შენი შეუფასებელი სისხლით მოიყიდე? და რა ნუგეში გვექნება ჩვენ ამ ცხოვრებაში, თუკიღა ამგვარი სატირალი ბოლო გველოდება? „რამე სარგებელ არს სისხლთა ჩემთაგან, შთათუ ვიდე განსახრწნელსა?“ (ფს. 29,10). ნუ ვეცდებით, ძმანო, გამოვიკვლიოთ ღვთის მიუწვდომელი განგება: ღვთის განგებულება უფსკრულია: „მართალ ხარ შენ, უფალო, და დიდ არიან განკითხვანნი შენნი“ (ფს. 118,137). ერთი რამ უნდა გვახსოვდეს, რომ ყოვლისშემძლებელმა ღმერთმა, ყველაფერი სიბრძნით განაგო ჩვენი სარგებლობისათვის და თუ მან სიკვდილი არ მოსპო დედამიწაზე, მითვე უდიდესი კეთილისმყოფელობა გამოიჩინა. პირველ ყოვლისა, მან ხორციელი სიკვდილი დატოვა, რათა ადამიანებს ცოდვა მოეძაგებინათ და გარიდებოდნენ მას. უწყითა, ძმანო, როგორია სიკვდილის წარმომავლობა და ვინაა მისი მამა? სიკვდილი ასულია ცოდვისა; ცოდვისაგან იშვა იგი, როგორადაც იტყვის წმინდა წერილი: „გულის თქუმაჲ იგი მიუდგის და შვის ცოდვაჲ და ცოდვაჲ იგი სრულ იქმნის და შვის სიკუდილი“ (იაკობი 1,15). აი, სიკვდილის ავბედითი გენეალოგია! აი, მისი წარმომავლობა! როგორიც მამაა – ცოდვა, ისეთივეა ასულიც – სიკვდილი; ნაყოფთა მათთაგან იცნობთ მას! ვერ დაგინახავს, ადამიანო, სისაძაგლე ცოდვისა: შეხედე სიკვდილს მაინც, მიხედე გახრწნილ გვამს, და საძაგელი ასულისაგან – სიკვდილისა – შეიცან მისი საძაგელი მამა – ცოდვა! თუკიღა ორი-სამი დღის მიცვალებულისაგან ისეთი აუტანელი მყრალი სუნი გამოდის, რომ ყველა ცდილობს შორს დადგეს, საკმეველს აკმევენ, კეთილსურნელებას აფრქვევენ, მაშინ რაღა დაემართება ამ გვამს საფლავში რამოდენიმე დღის შემდეგ? ღმერთო ჩემო, როგორი შიში და ძრწოლაა, როგორი სიმყრალე და სისაძაგლეა!.. მაგრამ ეს ყველაფერი ხომ ცოდვამ მოიმოქმედა: ცოდვით შემოვიდა სიკვდილი, ცოდვის ნაყოფით შეიცანით იგი! როდესაც ღმერთი რომელსამე ქალაქზე ჭირსა თუ სნებიან ქარს დაუშვებს, რამდენი უბედურებაა, წუხილი და სევდა! ადამიანები ერთმანეთს ერიდებიან, და მიუხედავად ამისა, მოულოდნელად კვდებიან, მკვდარს ყველა ტოვებს, ხოლო თავად მკვდარს საერთო ორმოში აგდებენ... და ყოველივე ამას ცოდვა იქმს: ცოდვით შემოხდა სიკვდილი – ჰოჲ, როგორ გამოუთქმელად საძაგელია ეს ცოდვა!.. როდესაც მამამთავარმა იაკობმა თავისი საყვარელი ძის იოსების დასისხლიანებული ტანსაცმელი დაინახა, წამოიძახა: „მძვინვარე მხეცმა დაგლიჯა იგი, მძვინვარე მხეცმა შთანთქა ჩემი იოსები!“ ჩვენც ასევე გვმართებს სიკვდილის გახსენებაზე წამოვიძახოთ: „მძვინვარე მხეცი, მხეცთაგან უმძვინვარესი – ცოდვა აწამებს და ღუპავს კაცთა მოდგმას!..“

მეორეს მხრივ, ქრისტემ დედამიწაზე სიკვდილი იმიტომ დატოვა, რომ ადამიანები ამქვეყნიურ სიამოვნებებსა და ხორციელ სილამაზეს გულით არ მისჯაჭვოდნენ. ჰოჲ, რაოდენ ხშირად სწყლავს ადამიანურ გულს ეს სილამაზე! მაგრამ შეხედეთ, რას ემსგავსება იგი შემდეგ? აყროლებულ გვამს, და მეტს არაფერს... აი, რატომ გვაძლევს წმინდა ეფრემ ასური ასეთ რჩევას: „როდესაც შენს გულში ვნების ცეცხლი აბრიალდება, წარმოიდგინე ქალის გვამი, კუბოში მწოლიარე და მატლთაგან შეჭმული, და მაშინ ვნების ალი ჩაქრება შენში“.

მესამეც, ქრისტემ ხორციელი სიკვდილი ჩვენი ბოროტი ზნის გამოსასწორებლად დატოვა. ხედავს ყოვლადსახიერი ღმერთი თავისი ყოველგანმხედველი თვალით, რომ ემსგავსება ადამიანი პირუტყვსა უგუნურსა თავის პირუტყვებრივ გულისთქმებში და ამიტომაც გამუდმებით ხმობს ცოდვილთა მიმართ: „ნუ იყოფით ვითარცა ცხენი და ჯორი, რომელთა თანა არა არს გულის-ხმა“ (ფს. 31,9). ხედავს, რომ ადამიანი იქით მიისწრაფის, საითკენაც ცოდვიანი რჩევა მიაქანებს, თითოეული მხოლოდ იმაზე ზრუნავს, რომ როგორმე თავისი ხორცი აამოს, რათა არაფერში განიცდიდეს ნაკლოვანებას, და მისძახის ღმერთი: „ნუ იყოფით ვითარცა ცხენი და ჯორი, რომელთა თანა არა არს გულის-ხმა!..“ მაგრამ ყველაფერი ამაოდ, ღმერთო ჩემო, არ უსმენენ ადამიანები შენს მცნებებს, ყურსაც არ ათხოვებენ, უტკბესო, შენს შეგონებებს! უგუნური ადამიანები უგულისხმო პირუტყვს დაემსგავსა, შენთა მაცხოვნებელთა მცნებათა არ სურთ ყური ათხოვონ: „არა ჰრწმენა მათ სიტყვისა მისისა. ჰდრტვინვიდეს იგინი კარვებსა მათსა, და არა ისმინეს ხმა უფლისა“ (ფს. 105,24,25)! ამის შემდეგ რასა იქმს მრავალმოწყალე ღმერთი? იგი სიკვდილის ლაგამს ამოსდებს ადამიანთა თავშეუკავებელ, უგუნურ სწრაფვას ყოველგვარი ბოროტებისაკენ: „ჭიმითა და აღვირითა უქცინე ღაწვნი მათნი“ (ფს. 31,9) და – თქვენ უწყით, ძმანო, რისგან ამზადებენ აღვირს: ქამრისგან, მკვდარი ტყავისგან. აი, სწორედ ასეთივე აღვირით, ანუ სიკვდილით, ალაგმავს იგი მოუთვინიერებელ ადამიანურ გაბოროტებას: „ჭიმითა და აღვირითა უქცინე ღაწვნი მათნი“. თითქოს ამგვარად ამბობს იგი: „არაფერს ძალუძს პირუტყვო უგუნურო, შენი მოთვინიერება; ჩემთა მცნებათა ტკბილ უღელს შენ ძირს ახეთქებ და არაფრად მიგაჩნია; შენ ამბობ: „განვხეთქნეთ აპაურნი მათნი, და განვაგდოთ ჩუენგან უღელი მათი“ (ფს. 2,3). აჰა, შენც აღვირი სიკვდილისა, იგი შენს პირუტყვებრივ ზნეს ალაგმავს! – ასე და ამგვარად, აშინებს, მართლმადიდებელნო, მრავალმოწყალე უფალი, თავნება ცოდვილებს სიკვდილით, მსაჯულის მსგავსად, რომელსაც სახრჩობელას აღმართვა უბრძანებია, რათა ბოროტმოქმედებმა, უკიდურეს შემთხვევაში, ბოროტმოქმედებაზე მაინც აიღონ ხელი. დაინახეთ, თუ როგორ აწყნარებს უფალი ღმერთი დაუმშვიდებელ აბობოქრებულ ზღვას? თუ რითი აჩერებს აზვირთებულ ტალღებს? მხოლოდ და მხოლოდ ქვიშით: დაუდო ზღვარი ზღვას ქვიშით! და რა არის თავის დაუწყნარებელ, ბოროტ, ცოდვიან გულისთქმებში ადამიანი, თუ არა სულთმხრწნელი მტრის ქარიშხლოვანი სულით აღელვებული, გამძვინვარებული ზღვა? და რითი დააცხრობ ამ სასტიკ ქარიშხალს? იმავე ქვიშით: „მიწა ხარ, - ამბობს ღმერთი, - და მიწადვე მიიქეც“ (შექმნათა 3,19)! ზღვარი დაუდევ ზღვას ქვიშით! „საზღაური დასდევ რომელსა არა გარდახდენ“ (ფს. 103,9).

მეოთხეც, ქრისტე მაცხოვარმა დედამიწაზე სიკვდილი იმისთვის დატოვა, რათა მის მიერ დაამხოს ადამიანური სიამაყე. და თუ არა სიკვდილი, ამპარტავნებით აღვსილი ადამიანები რაზე აღარ გაკადნიერდებოდნენ? ხალხებსა და ქვეყნებზე გამარჯვებული ალექსანდრე მაკედონელი, რისხვა ყოვლისა ქვეყნისა, ისეთ ამპარტავნებამდე, იმგვარ უგუნურებამდე მივიდა, რომ საკუთარ თავს ღმერთს უსწორებდა, და თუ ეს ვითომცდა ღმერთი საუკუნოდ იცოცხლებდა, როგორ ბოროტებას აღარ ჩაიდენდა იგი? ამპარტავნებით როგორ საფეხურზე არ ავიდოდა იგი? უამისოდაც ამბობდა იგი, რომ ერთ ხელში აღმოსავლეთი ეჭირა და მეორეში დასავლეთი, - მაშინ იგი საერთოდაც აღარ ჩათვლიდა თავს ადამიანად! მაგრამ სიკვდილმა მას თვალები აუხილა; თავისი ცხოვრების 32-ე წლისთავზე ამ ვითომცდა ღმერთმა თავისი სიცოცხლე ყველა მოკვდავის მსგავსად დაასრულა, და ახდა მასზე სიტყვა წმინდა წერილისა: „მე ვთქუ, ღმერთნი სამე ხართ, და შვილნი მადლისანი თქეუნ ყოველნი. ხოლო თქუენ ვითარცა კაცნი მოსწყდებით, და ვითარცა ერთი მთავართაგანი დაეცემით“ (ფს. 6,7).

არსებობს კიდევ სხვა მიზეზებიც, რის გამოც უფალმა არ მოსპო სიკვდილი: მან იგი ღატაკთა, უძლურთა, უბედურთა, სნეულთა ნუგეშად დატოვა, რომელთაც განსვენება სიკვდილში უნდა ჰპოვონ. მაგრამ განსაკუთრებით ღვთის რჩეულთათვის არის სიკვდილი სანატრელი, რომელთაც მოუძაგებიათ რა ეს ცხოვრება, მთელი თავისი იმედი მწუხარებასა და ხრწნილებისაგან განშორებულ ზეციურ ცხოვრებაზე დაუდვიათ. თითოეული მათგანი წმინდა მოციქულთან ერთად ამბობს: „გული მეტყვის განსვლად და ქრისტეს თანა ყოფად...“ (ფილიპელთა 1,23). „უბადრუკი მე ესე კაცი! ვინმე მიხსნეს ხორცთა ამათგან ამის სიკუდილისათა“ (რომაელთა 7,24). „ჩუენი მოქალაქეობაჲ ცათა შინა არს“ (ფილ. 3,20). ამინ.

თარგმნა დეკანოზმა არჩილ მინდიაშვილმა

http://www.orthodoxy.ge/tserilebi/rostoveli_sikvdili.htm


--------------------
რამეთუ შენ აღმინთო სანთელი ჩემი, უფალო, ღმერთო ჩემო, განმინათლო ბნელი ჩემი; (ფს.17,28)
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
lingvo
პოსტი Aug 25 2011, 12:19
პოსტი #40


ვახტანგი
*****

ჯგუფი: moderator
პოსტები: 1,203
რეგისტრ.: 9.10.2008
მდებარ.: თბილისი
წევრი № 69



მიტროპოლიტი დავითი (კაჭახიძე)

ფიქრნი წინაშე ჯვარისა


ვიხილავ რა პატიოსანსა ჯვარსა, მყისვე წარმომიდგება თვით ჯვარცმული, უფალი ჩვენი იესო ქრისტე, მაგონდება მისი აუწერელი ტანჯვა-წვალება და სიკვდილი, განსაკუთრებით მახსენდება მისი სიტყვა, წარმოთქმული სულის განტევების წინათ ძმრის მიღების შემდეგ: „აღსრულებულ არს“. სიტყვა ესე დიდმნიშვნელოვანი და აზროვანია, იგი ბევრს, ბევრს რასმე გვეუბნება.

„აღსრულებულ არს!“ - აღსრულდა ღვთის ნება, რომლისამებრ უნდა მოსულიყო ამ სოფლად მხსნელი, რათა მას ცდომილი, სულიერ სიბნელეში მყოფი, ღმერთს დაშორებული, ჭეშმარიტ ბედნიერებას მოკლებული კაცობრიობა გაეთავისუფლებინა ეშმაკისა და ბოროტების მონობისაგან, აღედგინა შეწყვეტილი მისი კავშირი ღმერთთან, დაებრუნებინა მისთვის დაკარგული ნეტარება.

„აღსრულებულ არს!“ - უფალმა ჩვენმა იესო ქრისტემ თავისი უუმაღლესი და უუსრულესი სწავლით, უწმიდესის ცხოვრებით, სასწაულებრივი მოქმედებით, აუტანელ წვალებათა დათმენით, ჯვარცმით და სიკვდილით მთელი კაცობრიობა დაარწმუნა, რომ იგი არს ღვთისგან მოვლენილი, რომ მისი სიტყვა ჭეშმარიტებაა, ნამდვილი ღვთის სიტყვაა, და, ვინც მას მიიღებს და აასრულებს, ის უეჭველად შეუერთდება ღმერთს, რომლისადმი ადამიანის სული მოუსვენრად და შეუკავებლად ისწრაფვის და რომელიც არის ერთადერთი წყარო ბედნიერებისა.

„აღსრულებულ არს!“ - წყვდიადით მოცულმა კაცობრიობამ არ უწყოდა, თუ რა არის ჭეშმარიტება, არ იცოდა, თუ ვინ არის ის, ვისდამიც ლტოლვილებას გრძნობს იგი თავისი ბუნების სიღრმეში, რა არსებისა და თვისებებისაა ღმერთი, რას თხოულობს იგი კაცისაგან, როგორ შეიძლება მასთან დაახლოვება, რა არის თვით ადამიანი, რა შეადგენს მის დანიშნულებას, როგორ უნდა იცხოვროს მან, რათა მოიპოვოს სულიერი კმაყოფილება და დაუსრულებელი სიხარული, - და აი, ყველა ამ კითხვაზე, რომელთა ხსნა მას არ ძალუძდა თავისი გონების ძალით, ხოლო აუხსნელობა მას მოსვენებას არ აძლევდა და ტანჯავდა, მაცხოვარმა მისცა ჯეროვანი პასუხი და თავისი მტკიცე, ეჭვშეუტანელი, ღვთაებრივი სიტყვით გონება გაუნათლა და გული დაუმშვიდა.

„აღსრულებულ არს!“ - კაცს ცხოველსმყოფელი მადლის შეწევნით მიეცა საშუალება, დათრგუნოს ბოროტება თავის ბუნებაში, შემუსროს და მოსპოს ცოდვილნი და დამღუპველნი ჩვეულებანი, სძლიოს და განდევნოს ბიწიერი აზრები, გრძნობები და სურვილები, გაავარჯიშოს და გააძლიეროს თანდაყოლილნი კეთილნი მიდრეკილებანი, ჩანერგოს და განავითაროს სხივ-მფინარე სათნოებანი, ააღორძინოს, გაანათლიეროს და აღაფრთოვანოს თავისი სული და ამით შეუერთდეს ღმერთს მჭიდრო ცხოველი კავშირით და მიაღწიოს ბედნიერებას.

ამნაირად აღსრულდა წყევისაგან კაცის გამოსყიდვის, ცხოვნების საქმე. კაცობრიობამ ისწავლა ჭეშმარიტება, მას მიენიჭა ძალა თავისი გახრწნილი ბუნების გასწორებისა, ღმერთთან დაახლოვებისა და ნეტარების მოპოვებისათვის; და ყოველივე ეს იქმნა მაცხოვრის მიერ. აი, რა დიდი სიკეთე გვიყო ჩვენ უფალმა იესო ქრისტემ, და ნუთუ ჩვენ არ უნდა აღვივსნეთ მადლობითა და სიყვარულით მისდამი, ნუთუ ჩვენ მოვალენი არა ვართ, მუდამ წარმოვიდგენდეთ მის ღვთაებრივ სახეს, მის ღვაწლს, თავდადებას და სიკვდილს ჩვენთვის და ჩვენის ცხოვრებისათვის, და ნიშნად მხურვალე მადლობისა მისდამი ვასიამოვნებდეთ მას წმ. სახარებაში ცხადყოფილი მისი ნების აღსრულებით, ჩვენი ცხოვრებით მის სწავლისამებრ! ხოლო ჩვენ რითი ვამტკიცებთ, რომ მართლა გამსჭვალული ვართ უფლის იესო ქრისტესადმი ნამდვილის მადლობითა და სიყვარულით? განა ჩვენ ვცდილობთ, აღვინთოთ გულში მის მიერ ნაჩვენები უმაღლესი გრძნობები, შევისისხლხორცოთ მის მიერ ნამოძღვრებნი სათნოებანი? არა და არა! ცხოვრებას ვატარებთ ჩვენ ისე, როგორც წუთიერი გულისთამა მოითხოვს და შემთხვევა გვიჩვენებს, და სრულიადაც არ ვხელმძღვანელობთ სახარებაში დასურათხატებული ზნეობრივი კანონებით. მართალია, მაცხოვარს სიტყვით მადლობას ვწირავთ, ვაქებ-ვადიდებთ, აღტაცებაში მოვდივართ მისი უმაღლესი ქადაგებისგან, მაგრამ განა ეს საკმაოა? განა ღრმა მადლობის გადახდა მხოლოდ სიტყვით უნდა? ნამდვილი მადლობის გადახდა ჩვენგან ვინმე კეთილის-მყოფელისადმი მდგომარეობს მასში, რომ ჩვენ გარდა ქების შესხმისა ვასრულებდეთ იმას, რასაც იგი თხოულობს, რაც მას მოსწონს. სწორედ აგრეთვე მაცხოვარს ჩვენ მადლობას უნდა ვუხდიდეთ უმთავრესად მისი ნების აღსრულებით; ხოლო მას ნებავს, რომ ჩვენ ვცხოვრობდეთ მისი მოძღვრებისამებრ, რაც საჭიროა ჩვენისავე ბედნიერებისათვის. მაგრამ ჩვენ ამას არ ვიქმეთ, და ამიტომ ჯვარის ხილვის დროს უნდა ვგრძნობდეთ მწუხარებასა და სინდისის ქეჯნას.

http://www.orthodoxy.ge/tserilebi/davit/sarchevi.htm


--------------------
რამეთუ შენ აღმინთო სანთელი ჩემი, უფალო, ღმერთო ჩემო, განმინათლო ბნელი ჩემი; (ფს.17,28)
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page

3 გვერდი V < 1 2 3 >
Fast ReplyReply to this topicStart new topic
ამ თემას კითხულობს 2 მომხმარებელი (მათ შორის 2 სტუმარი და 0 დამალული წევრი)
0 წევრი:

> სწრაფი პასუხის ფორმა
ქართული კლავიატურა ( ჩართვა/გამორთვა ბეჭდვის დროს კლავიშით "~" )

 გამოვიწეროთ თემა? (შეტყობინება ელფოსტით გამოხმაურებებზე) |  ჩავრთო სმაილები? |  დავურთო ხელმოწერა?

   

 




Untitled Document

free counters


ახლა არის: 31.05.2020 - 22:47