IPB WARNING [2] fsockopen(): unable to connect to 80.84.53.130:80 (Connection timed out) (Line: 11 of /retail/alocate.php)
IPB WARNING [2] fwrite() expects parameter 1 to be resource, boolean given (Line: 36 of /retail/alocate.php)
IPB WARNING [2] stream_get_contents() expects parameter 1 to be resource, boolean given (Line: 37 of /retail/alocate.php)
IPB WARNING [2] fclose() expects parameter 1 to be resource, boolean given (Line: 51 of /retail/alocate.php)
დიდაქე - წმიდათა მთავარანგელოზთა ეკლესიის ფორუმი

მოგესალმებით ( შესვლა | დარეგისტრირება )



4 გვერდი V < 1 2 3 4 >  
Reply to this topicStart new topic
animani
პოსტი Jul 27 2010, 10:17
პოსტი #41


ანა
*****

ჯგუფი: moderator
პოსტები: 1,352
რეგისტრ.: 15.10.2008
მდებარ.: თბილისი
წევრი № 89



oldbeliever
ციტატა
"დაადგინეთ თქვენთვის ეპისკოპოსები და დიაკვნები, ღირსნი უფლისა, კაცნი მშვიდნი და უვერცხლონი, ჭეშმარიტნი და გამოცდილნი. რომ წინასწარმეტყველთა და მოძღვართა ლიტურგია ამსახურონ მათაც თქვენს შორის" (15:1)."არ მოიძაგოთ ისინი (ეპისკოპოსები - ძვმ.), რადგანაც თქვენს მიერ წინასწარმეტყველთა და მოძღვართა დარად არიან პატივდებულნი" (15:2)

ამ საკითხში, რომ სიცხადე შევიტანოთ, საჭიროა ვიცოდეთ როგორ აღესრულებოდა ძველად ევქარისტიის საიდუმლო.
”როგორც ცნობილია, იერუსალიმში ქრისტიანებს ჰქონდათ საერთო ქონება და საერთო ტრაპეზი, რომელზედაც მიირთმევდნენ საერთო საკვებს. საკვების მისაღებად საერთო შეკრება იწოდებოდა სიყვარულის სერობად. სხვა ეკლესიებში, თუმცა არ ჰქონდათ საერთო ქონება, მაგრამ სიყვარულის სერობა იქაც იმართებოდა, ასეთი სერობის დასასრულს სრულდებოდა ევქარისტია, ანუ როგორც მაშინ ამ საიდუმლოს უწოდებდნენ, –––"უფლის სერობა", "უფლის ტრაპეზი", "პურის განტეხვა".

|| საუკუნის დასაწყისში(დანამდვილებით), და შესაძლოა | საუკუნის ბოლოსაც კი, ევქარისტიის შესრულება
გამოეყო სიყვარულის სერობას და შეერთებულ იქნა უშუალოდ ღვთისმსახურებასთან,
რამდენადაც წევრთა
მომატებასთან ერთად შეუძლებელი იყო საიდუმლოს შესრულება ჩვეულებრივი ტრაპეზის დროს. ისიც უნდა ითქვას, რომ ტრაპეზისა და ზიარების საიდუმლოს ერთდროული შესრულება იწვევდა უწესრიგობას, როგორც ამას ადგილი ჰქონდა კორინთოს ეკლესიაში(| კორ. 11, 20–29). ”მიტროპოლიტი გრიგოლი (გურამ ბერბიჭაშვილი)



სხვა წყაროების მიხედვით:
”ეს საიდუმლო სრულდებოდა საღამოს, სერობის დროს. სერობა შედგებოდა რამდენიმე ნაწილისგან: თავდაპირველად მორწმუნეები ისმენდნენ მოციქულების ქადაგებას, შემდეგ „ტეხდნენ პურს“ და ეზიარებოდნენ. ერთ-ერთი ასეთი სერობის შესახებ მოთხრობილია „საქმე მოციქულთაში“ (თავი 14). კერძოდ, იქ ნათქვამია, რომ კვირა დღეს, რომელიც იწოდება „დღედ უფლისა“, მოწაფეები შეიკრიბნენ „განტეხად პურისა“. მოციქული პავლე საკმაოდ დიდი ხნის განმავლობაში ესაუბრებოდა შეკრებილთ ისე, რომ ერთ-ერთ ახალგაზრდას, სახელად ევტიქის, ჩაეძინა, მესამე სართულიდან გადავარდა და ძირს უსულოდ დაეცა. პავლე მოციქული ჩავიდა მასთან და ილოცა. შემდეგ უკან დაბრუნდა, განტეხა პური და ეზიარა, რის შემდეგაც კვლავ დიდხანს ესაუბრებოდა მორწმუნეებს, გამთენიისას კი ევტიქი ცოცხალი შემოიყვანეს ოთხაში.

„საქმე მოციქულთასა“ და ეპისტოლეებში ბევრ ადგილასაა დამოწმებული, რომ ქრისტიანები „გამუდმებით მოციქულთა მიერ დამოძღვრასა და ზიარებაში, პურის განტეხასა და ლოცვაში იყვნენ“ (საქმე 2, 42). თუმცა მხოლოდ ამისთვის როდი იკრიბებოდნენ. არსებობდა დილის მსახურებაც, როცა მორწმუნეები თავს იყრიდნენ იმ მიზნით, რომ ეკითხათ წმინდა წერილი, ეგალობათ ფსალმუნები და ელოცათ. შემდგომში, ქრისტიანთა გამრავლების გამო, უკვე შეუძლებელი ხდებოდა ერთად შეკრება, ამას ემატებოდა დევნა წარმართთაგან. გარდა ამისა, შორს მცხოვრები ქრისტიანებისთვის ძნელი იყო როგორც დილის, ისე საღამოს მსახურებაზე დასწრება. ამიტომ გადაწყდა ევქარისტიის ანუ ზიარების საიდუმლო დილის მსახურებისათვის მიებათ. მეცნიერები ვარაუდობენ, რომ ეს პირველად სირიაში მოხდა. შემდეგ კი სხვაგანაც გავრცელდა. თუმცა მაშინდელი მსახურება ჯერ კიდევ განსხვავდებოდა თანამედროვე ლიტურგიისაგან.”



როგორც ამ წყაროებიდან ჩანს, თავდაპირველად ევქარისტიას ასრულებდნენ არა მღვდელთმთვრები, არამედ ეს უშუალოდ მოციქულთა მიერ დამოძღვრისა და ზიარების , პურის განტეხისა და ლოცვის დროს აღსრულებოდა.
როგორც თქვენ აღნიშნავთ, მღვდელთმთავრები კი იყვნენ უშუალო მემკვიდრეები და მოციქულთა საქმეების გამგრძელებელნი, რომელთა დადგინება ეკლესიაში მსახურებისათვის უშუალოდ მოციქულთა ხელდასხმით მოხდა.

ასევე თქვენც აღნიშნავთ, რომ მოციქულები დაჯილდოვებულნი იყვნენ წინასწარმეტყველური ქარიზმით, ამიტომ ადვილი შესაძლებელია ” დიდაქეში” მოყვანილი ფრაზა:”წინასწარმეტყველთა და მოძღვართა ლიტურგია ამსახურონ მათაც თქვენს შორის”, ეს უშუალოდ მოციქულებზე იყოს ნათქვამი და არა წინასწარმეტყველებზე, მითუმეტეს ამ აზრს ამყარებს ისიც, რომ ”დიდაქეში” მოციქული წინასწარმეტყველადაც მოიხსენიება.


--------------------
უფალო გებარებოდეთ!
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
ლევანი
პოსტი Jul 27 2010, 13:17
პოსტი #42


Masters
****

ჯგუფი: moderator
პოსტები: 180
რეგისტრ.: 26.06.2008
წევრი № 8



ციტატა
ჭეშმარიტი წინასწარმეტყველი ზნეობრიობის მაგალითი უნდა იყოს მორწმუნეთათვის, რისთვისაც იგი უნდა ფლობდეს "უფლის წესებს" ("დიდაქე" XI:8). ცრუ წინასწარმეტყველი არ უნდა იქნეს შეწყნარებული ეკლესიაში, ხოლო ჭეშმარიტი "შეწყნარებულ უნდა იქნეს როგორც უფალი" (XI:4) და აქ "12 მოციქულთა მოძღვრება"-დ სახელდებული ძეგლი მთლიანად ეწინააღმდეგება წმ. მოციქულ პავლეს, რომელიც წინასწარმეტყველის ყოველი წინასწარმეტყველების განჩხრეკას ბრძანებს (იხ. 1 კორინთ. 14:6; 14:1-5).


რაში ეწინააღმდეგება???აგერ დასახელებულ მუხლთა ციტატა 'Iკორ.14.1-6.--1. შეუდეგით სიყუარულსა და ჰბაძევდით სულიერსა მას, უფროჲსღა, რაჲთა სწანაწარმეტყუელებდეთ. 2. რამეთუ რომელი-იგი იტყჳნ ენითა, არა კაცთა ეტყჳნ, არამედ ღმერთსა, რამეთუ არავის ესმის, რამეთუ სულითა იტყჳს საიდუმლოთა. 3. ხოლო რომელი წანაწარმეტყუელებნ, კაცთა ეტყჳს აღშენებასა, ვედრებასა და ნუგეშინის-ცემასა. 4. რომელი იტყჳნ ენითა, თავსა თჳსსა აღაშენებნ; ხოლო რომელი წანაწარმეტყუელებდეს, კრებულსა აღაშენებს. 5. მნებავს თქუენ ყოველთაჲ ენათა სიტყუაჲ, უფროჲსღა, რაჲთა სწანაწარმეტყუელებდეთ, რამეთუ უფროჲს არს, რომელი წანაწარმეტყუელებდეს, ვიდრეღა რომელი იტყოდის ენათა, გარნა თუ რაჲთა გამოსთარგმანებდეს, რაჲთა კრებული აღეშენოს. 6. ხოლო აწ, ძმანო, მო-თუ-ვიდე თქუენდა და ენათა ვიტყოდი, რაჲ-მე გარგო თქუენ, არა თუ გეტყოდი თქუენ გამოცხადებითა ანუ მეცნირებითა ანუ წანაწარმეტყუელებითა ანუ მოძღურებითა? '


--------------------
’მიწყალე მე, ღმერთო, დიდითა წყალობითა შენითა...’

ლუკა. 6:46 ’რაჲსა მეტყჳთ მე: უფალო, უფალო! და არა ჰყოფთ, რომელსა მე გეტყვ თქუენ?’
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
ლევანი
პოსტი Jul 27 2010, 13:37
პოსტი #43


Masters
****

ჯგუფი: moderator
პოსტები: 180
რეგისტრ.: 26.06.2008
წევრი № 8



ციტატა
"თქვენ კი ნუ განსჯით იმ გამოცდილსა და ჭეშმარიტ წინასწარმეტყველს, რომელიც ეკლესიის ამქვეყნიური საიდუმლოს თანახმად მოქმედებს. მაგრამ არავის ასწავლის იმას, რასაც თავად იქმს. ღვთისაგან განისჯება იგი; ამასვე შვრებოდნენ ძველი წინასწარმეტყველებიც" (დიდაქე. XI, 11).

"წინასწარმეტყველთაგან კი ილაპარაკონ ორმა ან სამმა, ხოლო დანარჩენებმა განსაჯონ" (1 კორინთ. 14:29) - ამბობს მოციქული პავლე; "თქვენ ნუ განსჯით", - გვმოძღვრავს "დიდაქე".


სინამდვილეში I კორ. 14.29 ასე ჟღერს : '29. ხოლო წანაწარმეტყუელნი ორნი გინა სამნი იტყოდედ, და სხუანი იგი სცნობედ.' როგორც ვხედავთ სულ სხვა რაღაც სწერია. თანაც , როგორც მახსოვს, სადღაც თვით შენ დაწერე, ახალქართულ ტექსტში ბევრი შეცდომებია და რათ იყენებთო... იმასაც თუ გავითვალისწინებთ, რომ ზემოხსენებულ თავში პავლე მოციქული სულ სხვა საკითხს ეხება, კერძოდ- წინასწარმეტყველებს , და მათი წინასწარმეტყველების გადმოთარგმნის აუცილებლობას კრებულის აღშენების მიზნით...

დიდაქეს ეგ მუხლი (დიდაქე. XI, 11) არანაირად არ ეწინააღმდეგება მოციქულთა სწავლებას, პირიქით, როგორც მთლიანად დიდაქეში, აქაც თითქმის ციტირებულია სამოციქულოში გადმოცემული მოძღვრება. აქ საუბარია, რომ გამოსცადეთ, და თუ დარწმუნდით მათს ჭეშმარიტებაში, მიიღეთ ისინიო...ამას გვასწავლიან მოციქულები ეპისტოლეებში, ამას გვასწავლის სჯულისკანონი, რომელსაც, სხვათა შორის, მეორე წმ. წერილსაც უწოდებდნენ ...

ციტატა
წინასწარმეტყველებისადმი დამოკიდებულების ასეთი ცვლილება მიუთითებს საწინასწარმეტყველო მსახურების ეკლესიური ხასიათის დაკარგვაზე, რამაც გზა გაუხსნა წინასწარმეტყველებს ევქარისტული საკრებულოს გარეთ. წმ. მოციქულ პავლესთვის წინასწარმეტყველური გამოცხადება ეკლესიის წინასწარმეტყველის მეშვეობით გადმოიცემა, ხოლო "დიდაქეს" შემდგენელისთვის - ეკლესიისგან დამოუკიდებლად. ამის გამოა, რომ, თუკი მოციქულ პავლესთვის ღვთის ნებას (რომელიც ეუწყება წინასწარმეტყველს) ეკლესია განახორციელებს, "დიდაქეს" შემდგენელისთვის წინასწარმეტყველება, ანუ ღვთის ნება თავისთავად უნდა განხორციელდეს. ამიტომაც წინასწარმეტყველი ("დიდაქეს" მიხედვით) თავს უფლებას აძლევს, მოითხოვოს ეკლესიისგან იმის მიღება, რაც მას აუწყეს. ამ კუთხით "დიდაქეს" შემდგენელი დგას მონტანისტების თვალსაზრისზე.


აქ განვითარებული მსჯელობა ძნელი დასაკავშირებელია როგორც მოციქულ პავლესთან, ასევე დიდაქესთან...

მონტანიზმთან დაკავშირებით გირჩევ, გადახედო ამ სექტის მოძღვრებას და მიხვდები, რაოდენ უადგილოა მონტანიზმს მიტმასნვა დიდაქესი...


--------------------
’მიწყალე მე, ღმერთო, დიდითა წყალობითა შენითა...’

ლუკა. 6:46 ’რაჲსა მეტყჳთ მე: უფალო, უფალო! და არა ჰყოფთ, რომელსა მე გეტყვ თქუენ?’
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
beso
პოსტი Jul 27 2010, 17:38
პოსტი #44


Profi
*****

ჯგუფი: moderator
პოსტები: 321
რეგისტრ.: 26.06.2008
მდებარ.: tbilisi
წევრი № 9



ციტატა
როგორ ფიქრობთ მოციქულებს არ შეეძლოთ გაეთვალისწინებინათ ასეთი შემთხვევა და მოეცათ საშეღავათო ნათლობის წესი?

არც ის ეწერა მოსეს სჯულში რომ უბანელი ხელით შეიძლებოდა ჭამა
მათეს 15. მაშინ მოუხდეს იესუს იერუსალჱმით ფარისეველნი და მწიგნობარნი და ეტყოდეს: 2. რაჲსათჳს მოწაფენი შენნი გარდაჰვლენ მოძღურებასა ხუცესთასა? რამეთუ არა დაიბანნიან ჴელნი, რაჟამს პურსა ჭამედ.
და რას პასუხობს უფალი: 14. უტევენით ეგე, რამეთუ ბრმანი არიან და წინამძღუარნი ბრმათანი. ხოლო ბრმაჲ ბრმასა თუ წინაუძღჳნ, ორნივე მთხრებლსა შთაცჳვიან. 15. მიუგო პეტრე და ჰრქუა მას: გამოგჳთარგმანე ჩუენ იგავე ესე. 16. ხოლო იესუ ჰრქუა მას: თქუენცა უგულისჴმოვე ხართა? 17. და არა გიცნობიეს, რამეთუ ყოველი, რომელი შევალს პირით, მუცლად შევალს და განსავალით განვალს? 18. ხოლო გამომავალი პირით გულისაგან გამოვალს და იგი შეაგინებს კაცსა. 19. რამეთუ გულისაგან გამოვლენ გულის-სიტყუანი ბოროტნი, კაცის-კლვანი, მრუშებანი, სიძვანი, პარვანი, ცილის-წამებანი, გმობანი. 20. ესენი არიან, რომელნი შეაგინებენ კაცსა, ხოლო უბანელითა ჴელითა ჭამაჲ არა შეაგინებს კაცსა.
აქედან ჩანს რომ მთავარი სჯულის გარეგნულად შესრულება კი არა, მისი შინაარსია.
ციტატა
შემიძლია კითხვითვე გიპასუხო: არსებობს თუ არა საშეღავათო ზიარება? მაგალითად, შეიძლება კაცმა პურის და ღვინის ნაცვლად ჭამოს მიწა და ბალახი, ან მიირთვას წყალი და არაყი? შეცვლის ეს ზიარებას? არადა ვიცით, რომ ვინც არ ეზიარება ხორცსა და სისხლს ქრისტესი ვერ შევალს ცათა სასუფეველში...

ეს სიტყვები წინააღმდეგობაში მოდის შენს სხვა პოსტებთან. კერძოთ:
შენ ამბობ რომ სისხლით ნათლობა არსებობს, და თუ ადამიანი სისხლით მოინათლა და მოწამეობრივად აღესრულა, ბუნებრივია ზიარებას ვერ მოასწრებდა. არადა ეკლესიამ წმინდანად შერაცხა. ესე იგი უზიარებელიც შევა ცათა სასუფეველში.

ციტატა
და აი, ვთქვათ, ადამიანი არის ისეთ ადგილას, რომ ზიარებას ვერ ღებულობს, ვერც აღსარებას ამბობს, გაართულეთ როგორც გინდათ ეს სიტუაცია და მითხარით, რა ეშველება ასეთ ადამიანს?

ასეთ ადამიანს თუ სინანული და სარწმუნოება აქვს ყველაზე პირველი ცხონდება. გავიხსენოთ ავაზაკის ამბავი. არ იცავდა სჯულს. ავაზაკი იყო. და სინანულით და სარწმუნოებით ყველაზე პირველი ცხონდა.

ციტატა
მოდი, ჩემო ძვირფასო მეგობარო, იმას კი ნუ ვიტყვით ვის როგორ უშველის ღმერთი, ეს ერთმა ღმერთმა იცის, ჩვენ ის დავიცვათ რაც მოციქულთა მიერ მოგვეცა, ვიცხოვროთ ქრისტეანულად და ღმერთი არ დაუშვებს ჩვენს ჩავარდნას ისეთ ვითარებაში, რომ არ შეგვეძლოს ნათლობა და არ შეგვეძლოს ზიარების მიღება...

შენ რა გინდა თქვა რომ პანტელეიმონ მკურნალის შემთხვევაში ღმერთს გამონაკლისი გაეპარაა...? მაპატიე ჩემო ძვირფასო მეგობარო მარა შენი მოძღვრება ფანატიზმისკენ იხრება.. სამწუხაროდ.


--------------------
როგორც უფალი სამშობლოც ერთია ქვეყანაზედა!!
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
ლევანი
პოსტი Jul 27 2010, 18:41
პოსტი #45


Masters
****

ჯგუფი: moderator
პოსტები: 180
რეგისტრ.: 26.06.2008
წევრი № 8



ციტატა
"დიდაქეს მიხედვით საწინასწარმეტყველო მსახურების ერთ-ერთი თავისებურებაა ის, რომ მისი შემდგენელი მღვდელმთავრად აღიარებს წინასწარმეტყველს. ის მას აძლევს სამადლობელი ძღვენის იმ ზომით შეწირვის უფლებას, რა ზომითაც ეს წინასწარმეტყველს სურს ("დიდაქე" XIII:3); მაგრამ წინასწარმეტყველისთვის "ძღვენის შეწირვის" უფლების მინიჭება ნიშნავს, მიანიჭო მას წინამძღვრის ფუნქცია, რაც "დიდ ეკლესიაში" მხოლოდ ეპისკოპოსს ხელეწიფება. თუ ვინმე აქ აღაპებს იგულისხმებს (რომელიც საკუთრივ ევქარისტიისგან განსხვავებულია), მივუგებთ, რომ აღაპები მთელი ადგილობრივი ეკლესიის საკრებულოს წარმოადგენს, რომელსაც ეპისკოპოსი მეთაურობს. მხოლოდ III საუკუნიდან გახდა დასაშვები კერძო აღაპები, ისიც რომის ეკლესიაში, მაგრამ ამ პერიოდს უკვე თვით "დიდაქეს" ვერ მივაკუთვნებთ. მით უმეტეს, რომ ასეთი კერძო აღაპები აღმოსავლეთში დასაბამს იღებს IV საუკუნიდან.


აქაც ძნელია შენს მიერ მოყვანილი ციტატა დაუკავშირო შენს მიერ განვითარებულ აზრს (მაგალითად, რა შუაშია მაგ ციტატასთან ევქარისტია???) . როგორც ვხვდები შენ გინდოდა გეთქვა, რომ დიდაქე რა მხრივაც წარმოგვიდგენს წინასწარმეტყველთ და რა პატივითაც, უცხოა სახარებისეული სწავლებისთვის. აქაც სცდები და, მინდა გითხრა, რომ აქაც ზედმიწევნით წმინდა წერილის სწავლებას მისდევს დიდაქეში გადმოცემული მოძღვრება. პირველ რიგში უნდა აღინიშნოს, რომ ტერმინი წინასწარმეტყველი, მსგავსად ტერმინისა წმიდა(ზოგ შემთხვევაში წმიდა' აღნიშნავს უბრალოდ მორწმუნეს, ზოგ შემთხვევაში სასულიერო პირს, ხოლო ზოგ შემთხვევაში 'წმიდა' დღევანდელი გაგებითაა გამოყენებული), სხვადასხვა ადგილას სახარებაში სხვადასხვა მნიშვნელობას ატარებს. თუ ზოგგან წინასწარმეტყველი ეწოდება უბრალოდ ამ ნიჭით დაჯილდოებულ ადამიანს, სხვაგან წინასწარმეტყველი აღნიშნავს იერარქს.(იმაზე ალბათ ზედმეტია წერა, რომ მოციქულთა დროს არ იყო ჩამოყალიბებული იერარქია ტერმინოლოგიური თვალსაზრისით,/მაგალითად, ხშირად სამოციქულოში ერთმანეთის სინონიმად იხმარება ეპისკოპოსი და ხუცესი...)

ერთ მაგალითს მოვიყვან:

საქმე მოციქულთა. 13. 1-3. '1. იყვნეს ინტიოქიას შინა მსგავსად კრებულისა მის წინაწარმეტყუელნი და მოძღუარნი: ბარნაბა და სჳმეონ, რომელსა-იგი ერქუა ნიგერ, და ლუკიოს კჳრინელი და მანაინ, რომელი-იგი იყო ძუძუს მტე ჰეროდე მეფისაჲ, და სავლე. 2. და ვიდრე-იგი ჰმსახურებდეს უფალსა და იმარხვიდეს, ჰრქუა მათ სულმან წმიდამან: გამომირჩიენით მე ბარნაბა და სავლე საქმესა, რომელსა მე უწოდი მათ. 3. მაშინ იმარხეს და ილოცეს და დაასხნეს მათ ზედა ჴელნი მათნი და განუტევნეს. '

აშკარად აქ წინასწარმეტყველთა და მოძღვართა სახით, მახარებელი წარმოგვიდგენს ანტიოქიის ეკლესიის იერარქიას.

აქვე უნდა მივაქციოთ ყურადღება იმას, რომ სჳმეონ, რომელსა-იგი ერქუა ნიგერ, და ლუკიოს კჳრინელი და მანაინ ხელს დაასხამენ ბარნაბას და პავლეს. ხოლო 'თჳნიერ ყოვლისა ცილობისა უმცირესი იგი უმჯობესისაგან იკურთხევის. ' (ებრაელთა მიმართ VII.7.). ასე რომ, წინასწარმეტყველნი, წმ. წერილის თანახმად, არც თუ ისე დაკნინებულნიიყვნენ, როგორც შენ წარმოგედგინა.smile.gif


--------------------
’მიწყალე მე, ღმერთო, დიდითა წყალობითა შენითა...’

ლუკა. 6:46 ’რაჲსა მეტყჳთ მე: უფალო, უფალო! და არა ჰყოფთ, რომელსა მე გეტყვ თქუენ?’
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
oldbeliever
პოსტი Jul 27 2010, 22:28
პოსტი #46


Masters
****

ჯგუფი: Members
პოსტები: 110
რეგისტრ.: 18.07.2010
წევრი № 654



ლევანი
ციტატა
მონტანიზმთან დაკავშირებით გირჩევ, გადახედო ამ სექტის მოძღვრებას და მიხვდები, რაოდენ უადგილოა მონტანიზმს მიტმასნვა დიდაქესი...


Архимандрит Киприан (Керн)

Патрология. I

Глава II

Литература Двух Путей


"Учение двенадцати апостолов представляет собой богатейшую компиляцию разных текстов - ветхозаветных, новозаветных и из раввинистической литературы. Можно насчитать 98 более или менее буквальных цитат из Ветхого Завета (книги: Исхода, Левита, Чисел, Второзакония, Ноемия, Товии, Псалмов, Притч, Премудрости, прор. Исаии и других пророков), до 42 ссылок на книги хохмические и только 13 из пророческих. Из Нового Завета произведено почти до двухсот выдержек, более или менее близких к тексту. Каким именно новозаветным текстом пользовался автор, сказать трудно. Было ли это воспроизводимое по памяти устное предание евангельское, или может быть под рукой автора было какое-то "согласованное евангелие" наподобие позднейшего Татианова Диатесарона? Ближе всего его цитаты к тексту ев. Матфея. Марка он, по-видимому, не знает, Иоанн совершенно не использован, Лука, если и процитирован им, то весьма приблизительно. Встречается до 75 ссылок на послания ап. Павла, точнее, довольно вольных пересказов текста посланий. Есть одна совершенно правильная цитата из I Петра.

В научно-критической литературе об этом памятнике неоднократно разбирался вопрос о зависимости его от Пастыря Ермы и от послания псевдо-Варнавы. В зависимости от решения вопроса, кто же старше, Пастырь или Дидахи, решалась среди ученых и проблема автора, даты написания и места. Единодушного мнения нет, и согласовать отдельные гипотезы нелегко. При невозможности обозреть все предложенные решения, ограничимся упоминанием лишь наиболее интересных.

Сам митр. Филофей, а за ним и Харнак стояли за время от 120 до 160 годов. Харнак, правда, не решался относить его к эпохе до 140 года. Функ, Цан, Шафф допускали возможность последних десятилетий I века. Сабатие, Майоки, Мюнхен шли даже до половины I века, причем Сабатие ставил это "Учение" до миссионерских путешествий ап. Павла.

С другой стороны, не было недостатка и в мнениях противоположных. Так, Кравуцкий определяет время составления годами 190-200, Бигг - IV веком. Некоторые шли еще дальше, а именно до V и даже VI веков.

Место написания не вызывало столько разногласий. Почти все согласны с Сирией, или Палестиной, позволяя себе иногда уточнять его Иерусалимом.

Характеристика памятника и оценка его содержания, так же как и вопрос о времени составления возбудили немало спорных предложений. Принадлежность его к так называемой "литературе двух путей" позволяла некоторым ученым считать, что в основе памятника лежит некий иудейский, раввинистический катехизис для прозелитов, так или иначе приспособленный для нужды христианской миссии среди евреев или язычников.

Это мнение было впервые выдвинуто Харнаком. Его разделяют Тэйлор и Сави. Барденхевер решительно отвергает возможность существования именно такого иудейского Proselytenkatechismus или Proselyteninstruktion. Митр. Филофей думал, что это полемический трактат против гностиков или монтанистов. Кравуцкий считал его памятником евионистическим или монархианским. Барденхевер не допускал мысли о существовании катехизиса (I, 80). Но мнение о том, что Дидахи само по себе есть какое-то наставление для крещающихся, встречает наибольшее число сторонников среди ученых, независимо от того, в чем и где они будут искать истоки и происхождение его.

Есть, правда, еще и другое мнение, а именно, что Учение 12 апостолов есть гораздо более поздняя компиляция. Упомянутый уже Бигг считает, что в этом памятнике заметны сильные влияния монтанизма. Он их усматривает в идеализации апостольского прошлого, в антииудейской тенденции памятника, в повышенной, экзальтированной духовности и в ригористическом аскетизме, в профетизме и в отсутствии упоминания пресвитерского чина в христианской иерархии. Все это позволяет Биггу думать, что перед нами монтанистический памятник IV века, происхождением из Фригии.

Мнение о монтанистическом происхождении Дидахи готов защищать и проф. прот. Н. Афанасьев".

http://aleteia.narod.ru/inquisitio/kern1/kern_2.html

ასე, რომ "დიდაქეს" მონტანისტებისადმი კუთვნილების შეხედულება ჩემი როდია.


--------------------
"დაღათუ ჩუენ, გინა თუ ანგელოზი ზეცით გახარებდეს თქუენ გარეშე მისსა, რომელი-იგი გახარეთ თქუენ, შეჩუენებულ იყავნ!" (გალატ. 1:8).

"უკუეთუმცა კაცთაღა სათნო-ვეყოფვოდე, ქრისტეს მონამცა არა ვიყავ" (გალატ. 1:10).

User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
ლევანი
პოსტი Jul 28 2010, 10:23
პოსტი #47


Masters
****

ჯგუფი: moderator
პოსტები: 180
რეგისტრ.: 26.06.2008
წევრი № 8



oldbeliever
კერნის მიერ შეკრებილ მასალას თუ წავიკითხავთ ყურადღებით, დიდაქეს ნამდვილობაში აზრი უფრო განგვიმტკიცდება. I. ციტატები ძირითადად ძვ. აღთქმიდან და მათეს სახარებიდანა. II. მკვლევართა უმრავლესობა(თანაც ეს უმრავლესობა პატროლოგიაში უდიდესი ავტორიტეტები არიან) ემხრობა იმ თეორიას, (კი არა და, ამტკიცებს), რომ ეს ნაწარმოები დაიწერა პირველი საუკუნის შუა წლებში, არა უგვიანეს მეორე საუკუნის დასაწყისისა. III. ასევე, ეს მკვლევარები თანხმდებიან, რომ დაწერის ადგილი უნდა იყოს სირია-პალესტინის რეგიონი(შესაძლოა იერუსალიმიც)


--------------------
’მიწყალე მე, ღმერთო, დიდითა წყალობითა შენითა...’

ლუკა. 6:46 ’რაჲსა მეტყჳთ მე: უფალო, უფალო! და არა ჰყოფთ, რომელსა მე გეტყვ თქუენ?’
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
ლევანი
პოსტი Jul 28 2010, 10:38
პოსტი #48


Masters
****

ჯგუფი: moderator
პოსტები: 180
რეგისტრ.: 26.06.2008
წევრი № 8



ყოველივე ეს გვაძლევს დასკვნის გაკეთების საშუალებას: ეს ძეგლი მართლაც მოციქულთა ეპოქაში დაიწერა, თანაც ისეთ დროს, როდესაც ჯერ მარტო მათეს სახარება იყო დაწერილი. (როგორც ცნობილია, პირველად დაიწერა მათეს სახარება , და სწორედ ამ რეგიონში)


--------------------
’მიწყალე მე, ღმერთო, დიდითა წყალობითა შენითა...’

ლუკა. 6:46 ’რაჲსა მეტყჳთ მე: უფალო, უფალო! და არა ჰყოფთ, რომელსა მე გეტყვ თქუენ?’
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
ლევანი
პოსტი Jul 28 2010, 11:00
პოსტი #49


Masters
****

ჯგუფი: moderator
პოსტები: 180
რეგისტრ.: 26.06.2008
წევრი № 8



ციტატა
Митр. Филофей думал, что это полемический трактат против гностиков или монтанистов.



--------------------
’მიწყალე მე, ღმერთო, დიდითა წყალობითა შენითა...’

ლუკა. 6:46 ’რაჲსა მეტყჳთ მე: უფალო, უფალო! და არა ჰყოფთ, რომელსა მე გეტყვ თქუენ?’
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
ლევანი
პოსტი Jul 28 2010, 11:23
პოსტი #50


Masters
****

ჯგუფი: moderator
პოსტები: 180
რეგისტრ.: 26.06.2008
წევრი № 8



მონტანისტები უარყოფდნენ ყოველგვარ ღვთისმსახურებას, იერარქიას... დამეთანხმებით, დიდაქე ამას ნამდვილად არ ქადაგებს. მათ გაღმერთებული ჰყავდათ თავიანთი წინამძღვარი მონტანე...

რაც შეეხება ამ ძეგლის წარმომავლობას, ის, თუ სად და როდის აღმოაჩინეს, როდინდელი ხელნაწერი იყო და რა ნაწარმოებებს შორის, მხოლოდ და მხოლოდ 'დიდაქეს' სასარგებლოდ მეტყველებს.


--------------------
’მიწყალე მე, ღმერთო, დიდითა წყალობითა შენითა...’

ლუკა. 6:46 ’რაჲსა მეტყჳთ მე: უფალო, უფალო! და არა ჰყოფთ, რომელსა მე გეტყვ თქუენ?’
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
animani
პოსტი Jul 29 2010, 19:54
პოსტი #51


ანა
*****

ჯგუფი: moderator
პოსტები: 1,352
რეგისტრ.: 15.10.2008
მდებარ.: თბილისი
წევრი № 89



" დიდაქე", რომელიც ძველმართლმადიდებლებმა დაგვიხატეს, როგორც წინააღმდეგობრივი მოძღვრება მოციქულთა კანონებთან სიმართლეს არ შეესაბამება.
სამივე უთანხმოება, რომლებსაც ძველმართლმადიდებლები ამ კატეხიზმოს მიმართ აყენებენ, მხოლოდ თითიდან გამოწოვილი არგუმენტებია.


--------------------
უფალო გებარებოდეთ!
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
oldbeliever
პოსტი Jul 29 2010, 21:08
პოსტი #52


Masters
****

ჯგუფი: Members
პოსტები: 110
რეგისტრ.: 18.07.2010
წევრი № 654



beso
ციტატა
არც ის ეწერა მოსეს სჯულში რომ უბანელი ხელით შეიძლებოდა ჭამა


ციტატა
მათეს 15. მაშინ მოუხდეს იესუს იერუსალჱმით ფარისეველნი და მწიგნობარნი და ეტყოდეს: 2. რაჲსათჳს მოწაფენი შენნი გარდაჰვლენ მოძღურებასა ხუცესთასა? რამეთუ არა დაიბანნიან ჴელნი, რაჟამს პურსა ჭამედ.

და რას პასუხობს უფალი: 14. უტევენით ეგე, რამეთუ ბრმანი არიან და წინამძღუარნი ბრმათანი. ხოლო ბრმაჲ ბრმასა თუ წინაუძღჳნ, ორნივე მთხრებლსა შთაცჳვიან. 15. მიუგო პეტრე და ჰრქუა მას: გამოგჳთარგმანე ჩუენ იგავე ესე. 16. ხოლო იესუ ჰრქუა მას: თქუენცა უგულისჴმოვე ხართა? 17. და არა გიცნობიეს, რამეთუ ყოველი, რომელი შევალს პირით, მუცლად შევალს და განსავალით განვალს? 18. ხოლო გამომავალი პირით გულისაგან გამოვალს და იგი შეაგინებს კაცსა. 19. რამეთუ გულისაგან გამოვლენ გულის-სიტყუანი ბოროტნი, კაცის-კლვანი, მრუშებანი, სიძვანი, პარვანი, ცილის-წამებანი, გმობანი. 20. ესენი არიან, რომელნი შეაგინებენ კაცსა, ხოლო უბანელითა ჴელითა ჭამაჲ არა შეაგინებს კაცსა.


ციტატა
მთავარი სჯულის გარეგნულად შესრულება კი არა, მისი შინაარსია.


ერთია ხელდაუბანელი ჭამის განმარტება და მეორე საეკლესიო საიდუმლოს შერულება. თუ სჯულში ნათლობის წესს გულისხმობ და ამბობ მთავარი ის კი არ არის როგორ შეასრულებ მას, რამედ მისი შინაარსიაო, ძალიან შესცდები. შინაარსი გარეგნული ფორმით არის განპირობებული, მას იმდენად დიდი მნიშვნელობა ჰქონდა, ის იმდენად გამოხატავდა მართლმადიდებლურ სწავლებას, რომ წარმოიდგინე, მწვალებლებსაც კი (მაგ. არიანელებს), რომლებიც ნათლისღების გარეგნულ ფორმას არ არღვევდნენ და მართლმადიდებლობისკენ მოექცეოდნენ, თავიდან არ ნათლავდნენ და მირონცხებით ღებულობდნენ. ნათლავდნენ მხოლოდ მათ, ვისაც ნათლობის გარეგნული ფორმა დარღვეული ჰქონდა.

ამის შემდეგ მიდი და კიდევ ამტკიცე: "მთავარი სჯულის გარეგნულად შესრულება კი არა, მისი შინაარსია"-თქო.

ციტატა
ეს სიტყვები წინააღმდეგობაში მოდის შენს სხვა პოსტებთან. კერძოთ:
შენ ამბობ რომ სისხლით ნათლობა არსებობს, და თუ ადამიანი სისხლით მოინათლა და მოწამეობრივად აღესრულა, ბუნებრივია ზიარებას ვერ მოასწრებდა. არადა ეკლესიამ წმინდანად შერაცხა. ესე იგი უზიარებელიც შევა ცათა სასუფეველში.


მე ცალკეულ საეკლესიო საკითხებზე ახალი თემების გახსნა და მათი დეტალური განმარტება მომიწევს. ვიზამ კიდევაც ამას.

სისხლით ნათლობა განსაკუთრებული მომენტია და მოდი, ნუ ავურევთ მას ჩვეულებრივ ნათლობასა და ზიარებაში. უფალს ნებავს ასე განწმენდილი ადამიანის სასუფეველში შეყვანა და ჩვენ ვინ გვეკითხება.

მაგრამ, ჩვეულებრივ ცხოვრებაში უზიარებელი, ნურას უკაცრავად, მონათლულიც რომ იყოს და არ ეზიარებოდეს ქრისტეს უპატიოსნეს ხორცსა და სისხლს, ვერ შევა ცათა სასუფეველში.
beso

ციტატა
შენ რა გინდა თქვა რომ პანტელეიმონ მკურნალის შემთხვევაში ღმერთს გამონაკლისი გაეპარაა...? მაპატიე ჩემო ძვირფასო მეგობარო მარა შენი მოძღვრება ფანატიზმისკენ იხრება.. სამწუხაროდ.


შენი ეს განმარტება მოჰყვა ჩემს ამ სიტყვებს: "მოდი, ჩემო ძვირფასო მეგობარო, იმას კი ნუ ვიტყვით ვის როგორ უშველის ღმერთი, ეს ერთმა ღმერთმა იცის, ჩვენ ის დავიცვათ რაც მოციქულთა მიერ მოგვეცა, ვიცხოვროთ ქრისტეანულად და ღმერთი არ დაუშვებს ჩვენს ჩავარდნას ისეთ ვითარებაში, რომ არ შეგვეძლოს ნათლობა და არ შეგვეძლოს ზიარების მიღება..."

და შენ ამბობ, რომ ეს "ფანატიზმია"? თუ შენი აზრით ეს ფანატიზმია, მაშინ თამამად გეტყვი, ასეთი შეფასება არის მწვერვალი უგუნურებისა და უმეცრებისა. მომიტევე, მაგრამ ასეა.

შენს უმეცრებას სხვა მხრივაც აღვნიშნავ. შენ წერ:

ციტატა
რა გინდა თქვა რომ პანტელეიმონ მკურნალის შემთხვევაში ღმერთს გამონაკლისი გაეპარაა...?


რა კონტექსტში დაგჭირდა აქ წმ. პანტელეიმონ მკურნალის ხსენება? უნდა გააგებინო კაცს რას გულისხმობ. იმის თქმა ხომ არ გინდა, რომ წმ. პანტელეიმონი მონათლული არ იყო და ცეცხლით (ანუ წამებით) მოინათლა?

მე ვწერდი: ""დიდაქეს მიხედვით საწინასწარმეტყველო მსახურების ერთ-ერთი თავისებურებაა ის, რომ მისი შემდგენელი მღვდელმთავრად აღიარებს წინასწარმეტყველს. ის მას აძლევს სამადლობელი ძღვენის იმ ზომით შეწირვის უფლებას, რა ზომითაც ეს წინასწარმეტყველს სურს ("დიდაქე" XIII:3); მაგრამ წინასწარმეტყველისთვის "ძღვენის შეწირვის" უფლების მინიჭება ნიშნავს, მიანიჭო მას წინამძღვრის ფუნქცია, რაც "დიდ ეკლესიაში" მხოლოდ ეპისკოპოსს ხელეწიფება. თუ ვინმე აქ აღაპებს იგულისხმებს (რომელიც საკუთრივ ევქარისტიისგან განსხვავებულია), მივუგებთ, რომ აღაპები მთელი ადგილობრივი ეკლესიის საკრებულოს წარმოადგენს, რომელსაც ეპისკოპოსი მეთაურობს. მხოლოდ III საუკუნიდან გახდა დასაშვები კერძო აღაპები, ისიც რომის ეკლესიაში, მაგრამ ამ პერიოდს უკვე თვით "დიდაქეს" ვერ მივაკუთვნებთ. მით უმეტეს, რომ ასეთი კერძო აღაპები აღმოსავლეთში დასაბამს იღებს IV საუკუნიდან".

შენ მპასუხობ:

ციტატა
აქაც ძნელია შენს მიერ მოყვანილი ციტატა დაუკავშირო შენს მიერ განვითარებულ აზრს (მაგალითად, რა შუაშია მაგ ციტატასთან ევქარისტია???) . როგორც ვხვდები შენ გინდოდა გეთქვა, რომ დიდაქე რა მხრივაც წარმოგვიდგენს წინასწარმეტყველთ და რა პატივითაც, უცხოა სახარებისეული სწავლებისთვის...


მე მგონი, ჩემს მიერ განვითარებული აზრების დაკავშირება ჩემს მიერვე მოტანილ ციტატებთან სულაც არ არის ძნელი და მიუწვდომელი... შენ რომ ვერ გებულობ ეგ ჩემი ბრალი არაა...



--------------------
"დაღათუ ჩუენ, გინა თუ ანგელოზი ზეცით გახარებდეს თქუენ გარეშე მისსა, რომელი-იგი გახარეთ თქუენ, შეჩუენებულ იყავნ!" (გალატ. 1:8).

"უკუეთუმცა კაცთაღა სათნო-ვეყოფვოდე, ქრისტეს მონამცა არა ვიყავ" (გალატ. 1:10).

User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
oldbeliever
პოსტი Jul 29 2010, 21:54
პოსტი #53


Masters
****

ჯგუფი: Members
პოსტები: 110
რეგისტრ.: 18.07.2010
წევრი № 654



ლევანი
ციტატა
პირველ რიგში უნდა აღინიშნოს, რომ ტერმინი წინასწარმეტყველი, მსგავსად ტერმინისა წმიდა(ზოგ შემთხვევაში წმიდა' აღნიშნავს უბრალოდ მორწმუნეს, ზოგ შემთხვევაში სასულიერო პირს, ხოლო ზოგ შემთხვევაში 'წმიდა' დღევანდელი გაგებითაა გამოყენებული), სხვადასხვა ადგილას სახარებაში სხვადასხვა მნიშვნელობას ატარებს. თუ ზოგგან წინასწარმეტყველი ეწოდება უბრალოდ ამ ნიჭით დაჯილდოებულ ადამიანს, სხვაგან წინასწარმეტყველი აღნიშნავს იერარქს.(იმაზე ალბათ ზედმეტია წერა, რომ მოციქულთა დროს არ იყო ჩამოყალიბებული იერარქია ტერმინოლოგიური თვალსაზრისით,/მაგალითად, ხშირად სამოციქულოში ერთმანეთის სინონიმად იხმარება ეპისკოპოსი და ხუცესი...)


თუ ეს ასეა, როგორც შენ ამბობ, მაშინ დაგიმტკიცებია, რომ "დიდაქე" არ არის მოციქულთა მოძღვრება და ეგაა... რადგან "დიდაქეში", თუ მოციქულთა დროს ტერმინოლოგიური თვალსაზრისით იერარქია ჩამოყალიბებული არ იყო და ხუცესს და ეპისკოპოსს ვერ არჩევდნენ ერთმანეთისგან, "დიდაქეში" ასე, როდია. იქ საკმაოდ მკაფიოდაა გარჩეული ეპისკოპოსი და წინასწარმეტყველი. ისიც კი არის ნათქვამი, რომ წინასწარმეტყველს უპირატესობა აქვს მღვდელმთავართან შედარებით. რაც, როგორც უკვე მოგახსენე, ეწინააღმდეგება მოციქულთა სწავლებას.


ციტატა
ერთ მაგალითს მოვიყვან:

საქმე მოციქულთა. 13. 1-3. '1. იყვნეს ინტიოქიას შინა მსგავსად კრებულისა მის წინაწარმეტყუელნი და მოძღუარნი: ბარნაბა და სჳმეონ, რომელსა-იგი ერქუა ნიგერ, და ლუკიოს კჳრინელი და მანაინ, რომელი-იგი იყო ძუძუს მტე ჰეროდე მეფისაჲ, და სავლე. 2. და ვიდრე-იგი ჰმსახურებდეს უფალსა და იმარხვიდეს, ჰრქუა მათ სულმან წმიდამან: გამომირჩიენით მე ბარნაბა და სავლე საქმესა, რომელსა მე უწოდი მათ. 3. მაშინ იმარხეს და ილოცეს და დაასხნეს მათ ზედა ჴელნი მათნი და განუტევნეს. '

აშკარად აქ წინასწარმეტყველთა და მოძღვართა სახით, მახარებელი წარმოგვიდგენს ანტიოქიის ეკლესიის იერარქიას.


და ვინ გედავება, რომ აქ წარმოდგენილია ანტიოქიის ეკლესიის იერარქია? წინასწარმეტყუელნი და მოძღუარნი, რომ იყვნენ განა იმაზე მეტყველებს, რომ ისინი მღვდელმთავრებზე უმეტესნი იყვნენ.

აქ აღსანიშნავია ერთი გარემოებაც: საყოველთაოდ ცნობილია, რომ ეპისკოპოსები, როგორც ასეთი, არიან მოციქულთა უშუალო მემკვიდრეები. როდესაც კორინთელთა მიმართ პირველ ეპისტოლეს განმარტებაში წმ. იოანე ოქროპირი ბრძანებს, რომ წინასწარმეტყველის ქარისმა გააჩნდათ ერისკაცებსაც კი, ამიტომ რა გასაკვირია, რომ ეს ქარიზმა მღვდლებსა და ეპისკოპოსებსაც ჰქონოდათ. ამიტომაც, როდესაც გვესმის რომ ანტიოქიის ეკლესიის იერარქთა შორის იყვნენ "წინასწარმეტყველნი" ნიშნავს იმას, რომ ამ ქარიზმით ეს ეკლესიაც იყო დაჯილოებული. და საერთოდ, წმ. იოანე ბრძანებს, რომ ქარიზმები მაშინ გადმოიღვარა არა ოც, ორმოცდაათ ან ას ადამიანზე, არამედ უამრავზე, ისე, რომ ფაქტობრივად ყველა ეკლესიას ჰყავდა მრავალი წინასწარმეტყველი, მ. შ. ერისკაცებიც და რაც უფრო საინტერესოა დედაკაცი წინასწარმეტყველებიც. ხომ არ დაიწყებ ეხლა იმის მტკიცებას, რომ რაკიღა წინასწარმეტყველები დედაკაცებიც იყვნენ, ისინი ეპისკოპოსთა უმეტესად მიაჩნდათ მოციქულებს და ხელსაც კი დაასხამდნენ ეკლესიაში?

ციტატა
აქვე უნდა მივაქციოთ ყურადღება იმას, რომ სჳმეონ, რომელსა-იგი ერქუა ნიგერ, და ლუკიოს კჳრინელი და მანაინ ხელს დაასხამენ ბარნაბას და პავლეს. ხოლო 'თჳნიერ ყოვლისა ცილობისა უმცირესი იგი უმჯობესისაგან იკურთხევის. ' (ებრაელთა მიმართ VII.7.). ასე რომ, წინასწარმეტყველნი, წმ. წერილის თანახმად, არც თუ ისე დაკნინებულნიიყვნენ, როგორც შენ წარმოგედგინა.


ჯერ ერთი ვერ გავიგე, ფრაზა "უმცირესი იგი უმჯობესისგან იკურთხევის" ვის მიმართ გამოიყენე? რისი თქმა გინდა ამით? სანამ შენგან პასუხს მივიღებდე თვითონ გეტყვი: სწორედ აქ აირჩიეს ბარნაბა და პავლე მოციქულებად. სწორედ ამ ხელდასხმით ჩაირიცხნენ ისინი მოციქულთა დასში (იხ. ამ ადგილს ნეტ. თეოფილაქტესეული განმარტება). ხოლო ხელი დაასხეს მათ მღვდელმთავრებმა (წინასწარმეტყველების ქარისმით დაჯილდოვებულებმა). ეს რომ ასეა, გვარწმუნებს ნეტ. თეოფილაქტეს განმარტება:

"ბარნაბას უფრო ადრე ახსენებს ვიდრე პავლეს, რადგან პავლეს ჯერ კიდევ არ გაეთქვა სახელი, - არ აღესრულებინა არავითარი ნიში და სასწაული. უნდა აღინიშნოს, რომ პავლე და ბარნაბა ჩაირიცხნენ მოციქულთა დასში.

"ჰეროდე მეოთხედმთავრის ძუძუმტე მანაენი" - აი, როგორია ყოველი კაცის ხასიათი. აღზრდამაც კი შეიძლება ვერ იქონიოს მასზე ზეგავლენა. იხილე, როგორ უკეთურად დარჩა ჰეროდე, და როგორ იცვალა მისი აღზრდილი და ძუძუმტე მანაელი, რომ წინასწარმეტყველების ნიჭის ღირსიც კი გახდა".

ასე, რომ "ნუ ვეძებთ ბნელ ოთახში კატას, თანაც იმ დროს, როდესაც ის იქ არ არის".

და მეორე:

ციტატა
ასე რომ, წინასწარმეტყველნი, წმ. წერილის თანახმად, არც თუ ისე დაკნინებულნი იყვნენ, როგორც შენ წარმოგედგინა.


შენ მკითხველი შეცდომაში შეგყავს ჩემი სიტყვების ასეთი ინტერპრეტაციით. მე არსად დამიკნინებია წინასწარმეტყველი. თქვენ აკნინებთ მღვდელმთავრებს და "დიდაქეს" გამოყენებით ქადაგებთ წინასწარმეტყველების უპირატესობას მათზე. "წინასწარმეტყველება" იყო ნიჭი, ქარისმა, რომელიც გააჩნდათ მაგალითად, წმ. ფილიპე მოციქულის ქალიშვილებს, და რა, ისინი ამის გამო მღვდელმთავრებზე მეტნი იყვნენ და ხელსაც დაასხამდნენ?

თქვენ ჩემთან დავა ერთგვარ სიჯიუტეში გადაგდით. მიზნად დაგისახავთ, რაც უნდა დაგიჯდეთ, დამიმტკიცოთ, რომ შავი თეთრია. გირჩევთ შეეშვათ ამ უნაყოფო საქმეს და დასჯერდეთ იმას, რომ წინასწარმეტყველების ნიჭი სხვა რამეა, ხოლო ხელდასხმით მიღებული უფლებამოსილება მოძღვრობისა და მღვდელმთავრობისა სხვა.

ლევანი
ციტატა
კერნის მიერ შეკრებილ მასალას თუ წავიკითხავთ ყურადღებით, დიდაქეს ნამდვილობაში აზრი უფრო განგვიმტკიცდება. I. ციტატები ძირითადად ძვ. აღთქმიდან და მათეს სახარებიდანა. II. მკვლევართა უმრავლესობა(თანაც ეს უმრავლესობა პატროლოგიაში უდიდესი ავტორიტეტები არიან) ემხრობა იმ თეორიას, (კი არა და, ამტკიცებს), რომ ეს ნაწარმოები დაიწერა პირველი საუკუნის შუა წლებში, არა უგვიანეს მეორე საუკუნის დასაწყისისა. III. ასევე, ეს მკვლევარები თანხმდებიან, რომ დაწერის ადგილი უნდა იყოს სირია-პალესტინის რეგიონი(შესაძლოა იერუსალიმიც)


ის ადამიანებიც უდიდესი ავტორიტეტები არიან პატროლოგიაში, ვიცნ "დიდაქეს" მონტანიზმს განაკუთვნებს.

საერთოდ კი, ეს ადგილი იმიტომ დავიმოწმე, რომ ერთმა მირჩია კარგად წამეკითხა მონტანისტთა სწავლება, რადგან მიაჩნდა, რომ "დიდაქეს" ამ სექტისადმი კუთვნილება ჩემი შეხედულება იყო. მე კი ვაჩვენე, რომ ამ აზრს ადგანან უსერიოზულესი მეცნიერები და პატროლოგები.

ლევანი
ციტატა
ყოველივე ეს გვაძლევს დასკვნის გაკეთების საშუალებას: ეს ძეგლი მართლაც მოციქულთა ეპოქაში დაიწერა, თანაც ისეთ დროს, როდესაც ჯერ მარტო მათეს სახარება იყო დაწერილი. (როგორც ცნობილია, პირველად დაიწერა მათეს სახარება , და სწორედ ამ რეგიონში)


ეს არის ისეთი აბსურდი, რომ მისი უარყოფის დაწერაც კი არ არის საჭირო.

animani
ციტატა
" დიდაქე", რომელიც ძველმართლმადიდებლებმა დაგვიხატეს, როგორც წინააღმდეგობრივი მოძღვრება მოციქულთა კანონებთან სიმართლეს არ შეესაბამება.
სამივე უთანხმოება, რომლებსაც ძველმართლმადიდებლები ამ კატეხიზმოს მიმართ აყენებენ, მხოლოდ თითიდან გამოწოვილი არგუმენტებია.


არც ამ შეხედულებაზე ვიდავებ. რა არის თითიდან გამოწოვილი და რა არა მკითხველმა განსაჯოს.

მე "დიდაქესნაირ" საეჭვო ძეგლს ნათლობის, ამ ცხოვნების გზაზე დამყენებელი უპირველესი საიდუმლოს საეჭვო ფორმის გამამართლებლად არ ვიყენებ. თქვენ კი როგორც გსურდეთ.


--------------------
"დაღათუ ჩუენ, გინა თუ ანგელოზი ზეცით გახარებდეს თქუენ გარეშე მისსა, რომელი-იგი გახარეთ თქუენ, შეჩუენებულ იყავნ!" (გალატ. 1:8).

"უკუეთუმცა კაცთაღა სათნო-ვეყოფვოდე, ქრისტეს მონამცა არა ვიყავ" (გალატ. 1:10).

User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
beso
პოსტი Jul 29 2010, 23:30
პოსტი #54


Profi
*****

ჯგუფი: moderator
პოსტები: 321
რეგისტრ.: 26.06.2008
მდებარ.: tbilisi
წევრი № 9



ციტატა
თუ სჯულში ნათლობის წესს გულისხმობ და ამბობ მთავარი ის კი არ არის როგორ შეასრულებ მას, რამედ მისი შინაარსიაო, ძალიან შესცდები. შინაარსი გარეგნული ფორმით არის განპირობებული,

შინა_არსი, ნიშნავს მის არსს და არა გარეგნულ მხარე. ეს სკოლის მოსწავლემაც იცის ვისაც ცოტა განათლება მაინც აქვს ქართულ ენაში.

ციტატა
მას იმდენად დიდი მნიშვნელობა ჰქონდა, ის იმდენად გამოხატავდა მართლმადიდებლურ სწავლებას, რომ წარმოიდგინე, მწვალებლებსაც კი (მაგ. არიანელებს), რომლებიც ნათლისღების გარეგნულ ფორმას არ არღვევდნენ და მართლმადიდებლობისკენ მოექცეოდნენ, თავიდან არ ნათლავდნენ და მირონცხებით ღებულობდნენ. ნათლავდნენ მხოლოდ მათ, ვისაც ნათლობის გარეგნული ფორმა დარღვეული ჰქონდა.

წყარო მიუთითე საიდან ამტკიცებ ამას!!


--------------------
როგორც უფალი სამშობლოც ერთია ქვეყანაზედა!!
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
animani
პოსტი Jul 29 2010, 23:37
პოსტი #55


ანა
*****

ჯგუფი: moderator
პოსტები: 1,352
რეგისტრ.: 15.10.2008
მდებარ.: თბილისი
წევრი № 89



oldbeliever
ციტატა
არც ამ შეხედულებაზე ვიდავებ. რა არის თითიდან გამოწოვილი და რა არა მკითხველმა განსაჯოს. მე "დიდაქესნაირ" საეჭვო ძეგლს ნათლობის, ამ ცხოვნების გზაზე დამყენებელი უპირველესი საიდუმლოს საეჭვო ფორმის გამამართლებლად არ ვიყენებ. თქვენ კი როგორც გსურდეთ.

დაე, მკითხველმა განსაჯოს, დიდაქე მართალია არ არის კანონიკური წიგნი სხვადასხვა მიზეზ-გარემოებათა გამო, რაზეც კარგად მიუთითებს ე. ჭელიძე, მაგრამ ის არ არის დოგმატური სახელმძღვანელო და ვინც კარგად შეისწავლის და ჩაუკვირდება მასში მოციქულთა ნააზრევს
აღმოაჩენს.


--------------------
უფალო გებარებოდეთ!
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
beso
პოსტი Jul 29 2010, 23:42
პოსტი #56


Profi
*****

ჯგუფი: moderator
პოსტები: 321
რეგისტრ.: 26.06.2008
მდებარ.: tbilisi
წევრი № 9



ციტატა
ამის შემდეგ მიდი და კიდევ ამტკიცე: "მთავარი სჯულის გარეგნულად შესრულება კი არა, მისი შინაარსია"-თქო.

ჯერ ერთი ასეტი ტონით საუბარს არ გირჩვევ , მეც შემიძლია აგრესიული საუბარი და ნამდვილად უსიამოვნო იქნება შენთვის.
მეორეც. ისე იძახი მაგას თითქოს რამე არგუმენტი დაგედოს და ამის მერე "გასაქანი" აღარ დაგვიტოვე... საკმაო არგუმენტებია შენი ოპონენტების პოსტებში შენს წინააღმდეგ.


--------------------
როგორც უფალი სამშობლოც ერთია ქვეყანაზედა!!
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
ლევანი
პოსტი Jul 30 2010, 11:35
პოსტი #57


Masters
****

ჯგუფი: moderator
პოსტები: 180
რეგისტრ.: 26.06.2008
წევრი № 8



oldbeliever


ციტატა
ისიც კი არის ნათქვამი, რომ წინასწარმეტყველს უპირატესობა აქვს მღვდელმთავართან შედარებით. რაც, როგორც უკვე მოგახსენე, ეწინააღმდეგება მოციქულთა სწავლებას.


სად ეწინააღმდეგება, რა უნამუსოდ იტყუები?


საქმე მოციქულთა. 13. 1-3. '1. იყვნეს ინტიოქიას შინა მსგავსად კრებულისა მის წინაწარმეტყუელნი და მოძღუარნი: ბარნაბა და სჳმეონ, რომელსა-იგი ერქუა ნიგერ, და ლუკიოს კჳრინელი და მანაინ, რომელი-იგი იყო ძუძუს მტე ჰეროდე მეფისაჲ, და სავლე. 2. და ვიდრე-იგი ჰმსახურებდეს უფალსა და იმარხვიდეს, ჰრქუა მათ სულმან წმიდამან: გამომირჩიენით მე ბარნაბა და სავლე საქმესა, რომელსა მე უწოდი მათ. 3. მაშინ იმარხეს და ილოცეს და დაასხნეს მათ ზედა ჴელნი მათნი და განუტევნეს. '

ამ მაგალითში კარგად ჩანს, რომ წინასწარმეტყველებმა დაასხეს ხელი ბარნაბას და პავლეს

'ხოლო თჳნიერ ყოვლისა ცილობისა უმცირესი იგი უმჯობესისაგან იკურთხევის. ' (ებრაელთა მიმართ VII.7.)

ციტატა
შინაარსი გარეგნული ფორმით არის განპირობებული

რამხელა სისულელეა... გარეგნული ფორმაა განპირობებული შინაარსით.. cool.gif

значала думаи, патом пиши

ციტატა
წარმოიდგინე, მწვალებლებსაც კი (მაგ. არიანელებს), რომლებიც ნათლისღების გარეგნულ ფორმას არ არღვევდნენ და მართლმადიდებლობისკენ მოექცეოდნენ, თავიდან არ ნათლავდნენ და მირონცხებით ღებულობდნენ. ნათლავდნენ მხოლოდ მათ, ვისაც ნათლობის გარეგნული ფორმა დარღვეული ჰქონდა.

ჯერ ერთი, მარტო სინანულით იღებდნენ. მეორეც ეს არის ზუსტად მართლმადიდებლური სწავლება, რომ ნათლობის სწორად აღსრულების შემთხვევაში, რა მწვალებელიც არ უნდა იყოს, მეორედ აღარ ნათლავენ, რაც მრავალგზის მეორდება სჯულისკანონში, და რასაც ეწინააღმდეგება შენს მიერ მოყვანილი ადგილობრივი კრება...ასევე ამ წესის თანახმად, ახლიდან ნათლობა არ ეკუთვნის არც კათოლიკებს, არც 'სომხებს' და ა.შ.

ციტატა
უფალს ნებავს ასე განწმენდილი ადამიანის სასუფეველში შეყვანა და ჩვენ ვინ გვეკითხება.

უფალს ყველას ცხონება ნებავს wink.gif

ციტატა
შენ მპასუხობ:

ციტატა
აქაც ძნელია შენს მიერ მოყვანილი ციტატა დაუკავშირო შენს მიერ განვითარებულ აზრს (მაგალითად, რა შუაშია მაგ ციტატასთან ევქარისტია???) . როგორც ვხვდები შენ გინდოდა გეთქვა, რომ დიდაქე რა მხრივაც წარმოგვიდგენს წინასწარმეტყველთ და რა პატივითაც, უცხოა სახარებისეული სწავლებისთვის...


მე მგონი, ჩემს მიერ განვითარებული აზრების დაკავშირება ჩემს მიერვე მოტანილ ციტატებთან სულაც არ არის ძნელი და მიუწვდომელი... შენ რომ ვერ გებულობ ეგ ჩემი ბრალი არაა...


ბესო კი არ გპასუხობს, ეგ სიტყვები ჩემს 'კალამს ' ეკუთვნის, და მინდა გავიმეორო, რომ ძალიან 'ისე' წერ... smile.gif ჩემს გარდა კიდევ ბევრი კითხულობს და დამეთანხმებიან ალბათ smile.gif თუ არ გჯერა, გადაიკითხე შენი პოსტები და დარწმუნდები smile.gif

ციტატა
აქ აღსანიშნავია ერთი გარემოებაც: საყოველთაოდ ცნობილია, რომ ეპისკოპოსები, როგორც ასეთი, არიან მოციქულთა უშუალო მემკვიდრეები. როდესაც კორინთელთა მიმართ პირველ ეპისტოლეს განმარტებაში წმ. იოანე ოქროპირი ბრძანებს, რომ წინასწარმეტყველის ქარისმა გააჩნდათ ერისკაცებსაც კი, ამიტომ რა გასაკვირია, რომ ეს ქარიზმა მღვდლებსა და ეპისკოპოსებსაც ჰქონოდათ. ამიტომაც, როდესაც გვესმის რომ ანტიოქიის ეკლესიის იერარქთა შორის იყვნენ "წინასწარმეტყველნი" ნიშნავს იმას, რომ ამ ქარიზმით ეს ეკლესიაც იყო დაჯილოებული. და საერთოდ, წმ. იოანე ბრძანებს, რომ ქარიზმები მაშინ გადმოიღვარა არა ოც, ორმოცდაათ ან ას ადამიანზე, არამედ უამრავზე, ისე, რომ ფაქტობრივად ყველა ეკლესიას ჰყავდა მრავალი წინასწარმეტყველი, მ. შ. ერისკაცებიც და რაც უფრო საინტერესოა დედაკაცი წინასწარმეტყველებიც. ხომ არ დაიწყებ ეხლა იმის მტკიცებას, რომ რაკიღა წინასწარმეტყველები დედაკაცებიც იყვნენ, ისინი ეპისკოპოსთა უმეტესად მიაჩნდათ მოციქულებს და ხელსაც კი დაასხამდნენ ეკლესიაში?

შენ ეტყობა ჩემს პოსტებს არ კითხულობ, ან კითხულობ და ვერ იგებ... smile.gif smile.gif


--------------------
’მიწყალე მე, ღმერთო, დიდითა წყალობითა შენითა...’

ლუკა. 6:46 ’რაჲსა მეტყჳთ მე: უფალო, უფალო! და არა ჰყოფთ, რომელსა მე გეტყვ თქუენ?’
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
ლევანი
პოსტი Jul 30 2010, 12:13
პოსტი #58


Masters
****

ჯგუფი: moderator
პოსტები: 180
რეგისტრ.: 26.06.2008
წევრი № 8



ციტატა
ჯერ ერთი ვერ გავიგე, ფრაზა "უმცირესი იგი უმჯობესისგან იკურთხევის" ვის მიმართ გამოიყენე? რისი თქმა გინდა ამით?

შენ ბევრი სხვა რამაც არ გესმის, მთავარია ფორუმის სხვა წევრმა გაიგოს სწორად. (შენც რომ გაიგო სწორად კარგი იქნება და დიდი სიხარული იქნება ცათა შინა ერთი დაკარგული ცხოვარის პოვნაზე, მაგრამ ეს ცოტა რტულია , ამისთვის ფორუმი ცუდი ასპარეზია, თუ გინდა ინდივიდუალურად ვიპაექროდ, 'ადინ ნა ადინ' smile.gif )
ციტატა
ხოლო ხელი დაასხეს მათ მღვდელმთავრებმა (წინასწარმეტყველების ქარისმით დაჯილდოვებულებმა)

როგორც შენ იტყვი... რა შინაარსითაც ხმარობს ლუკა მახარებელი ტერმინს წინასწარმეტყველი, მაგ შინაარსით იყენებს დიდაქეც!



--------------------
’მიწყალე მე, ღმერთო, დიდითა წყალობითა შენითა...’

ლუკა. 6:46 ’რაჲსა მეტყჳთ მე: უფალო, უფალო! და არა ჰყოფთ, რომელსა მე გეტყვ თქუენ?’
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
oldbeliever
პოსტი Jul 30 2010, 14:00
პოსტი #59


Masters
****

ჯგუფი: Members
პოსტები: 110
რეგისტრ.: 18.07.2010
წევრი № 654



ლევანი
ციტატა
სად ეწინააღმდეგება, რა უნამუსოდ იტყუები?


ტერმინები შეარჩიე მეგობარო. უნამუსოები იქით, შენსკენ მოიკითხე, საკმაოდ ბლომად არიან.

უბრალოდ შენ წაკითხულის გაგების უნარი არ გაქვს ალბათ. აჰა, კიდევ ერთხელ დაგიდებ ადრინდელ პოსტს, რომელიც სხვა ფორუმში დავდე და კარგად დააკვირდი რას ამბობს "დიდაქე" წინასწარმეტყველთა უპირატესობაზე ეპისკოპოსებთან შედარებით.

"დიდაქეს მიხედვით საწინასწარმეტყველო მსახურების ერთ-ერთი თავისებურებაა ის, რომ მისი შემდგენელი მღვდელმთავრად აღიარებს წინასწარმეტყველს. ის მას აძლევს სამადლობელი ძღვენის იმ ზომით შეწირვის უფლებას, რა ზომითაც ეს წინასწარმეტყველს სურს ("დიდაქე" XIII:3); მაგრამ წინასწარმეტყველისთვის "ძღვენის შეწირვის" უფლების მინიჭება ნიშნავს, მიანიჭო მას წინამძღვრის ფუნქცია, რაც "დიდ ეკლესიაში" მხოლოდ ეპისკოპოსს ხელეწიფება. თუ ვინმე აქ აღაპებს იგულისხმებს (რომელიც საკუთრივ ევქარისტიისგან განსხვავებულია), მივუგებთ, რომ აღაპები მთელი ადგილობრივი ეკლესიის საკრებულოს წარმოადგენს, რომელსაც ეპისკოპოსი მეთაურობს. მხოლოდ III საუკუნიდან გახდა დასაშვები კერძო აღაპები, ისიც რომის ეკლესიაში, მაგრამ ამ პერიოდს უკვე თვით "დიდაქეს" ვერ მივაკუთვნებთ. მით უმეტეს, რომ ასეთი კერძო აღაპები აღმოსავლეთში დასაბამს იღებს IV საუკუნიდან.

სამადლობელ აღაპებზე, როგორც ევქარისტულ შეკრებაზე, მეთაურობა განეკუთვნებოდა ეპისკოპოსს და თუ "დიდაქე" ამ უფლებას წინასწარმეტყველს მიაკუთვნებს, ამით წინასწარმეტყველს ანიჭებს მეთაურის ფუნქციას.

გამოდიც, რომ "დიდაქეს" შექმნისას ევქარისტიის ჩვეული შემსრულებელი ყოფილა ეპისკოპოსი, მაგრამ მხოლოდ იმ დროს, როცა იქ არ იმყოფებოდა წინასწარმეტყველი, "რამეთუ ისინი (ე. ი. ეპისკოპოსები) - ამტკიცებს "დიდაქეს" შემდგენელი, - თქვენთვის წინასწარმეტყველთა და მოძღვართა მსახურებას აღავლენენ" ("დიდაქე").

"წინასწარმეტყველის მსახურების საცერდოტალური ხასიათი არა თუ საერთოდ უცნობია წმ. მოციქულ პავლესთვის, არამედ ჩვენთვის ცნობილი მთელი ქრისტეანული სწავლებისთვისაც კი ის "დიდაქისეულ" გამონაკლისს წარმოადგენს. ანუ, მას მთელ ძველქრისტეანულ მწერლობაში არა აქვს ანალოგი და ასწავლის მხოლოდ "დიდაქე".

ქრისტეანობაში არსად გვხვდება წინასწარმეტყველის ეპისკოპოსზე უპირატესობის სწავლება, ეკლესიაში მღვდელმთავრები იყვნენ მხოლოდ და მხოლოდ ეპისკოპოსები და არა წინასწარმეტყველები! ამის დამადასტურებელია ძველი საეკლესიო მწერლობა, რომელიც არსად არ ართმევს ეპისკოპსს ამ პატივს და მას წინასწარმეტყველს არ ანიჭებს.

ამის დამადასტურებელია ძველი საეკლესიო მწერლობა, რომელიც არსად არ ართმევს ეპისკოპსს ამ პატივს და მას წინასწარმეტყველს არ ანიჭებს.

აი, კიდევ წინასწარმეტყველთა ეპისკოპოსებზე უპირატესობის დამადასტურებელი რამდენიმე მაგალითი "დიდაქედან":

"წინასწარმეტყველთ მიუბოძეთ პირველნაყოფი. მღვდელმთავრები არიან ისინი თქვენთვის" (13:3).

"დაადგინეთ თქვენთვის ეპისკოპოსები და დიაკვნები, ღირსნი უფლისა, კაცნი მშვიდნი და უვერცხლონი, ჭეშმარიტნი და გამოცდილნი. რომ წინასწარმეტყველთა და მოძღვართა ლიტურგია ამსახურონ მათაც თქვენს შორის" (15:1).

"არ მოიძაგოთ ისინი (ეპისკოპოსები - ძვმ.), რადგანაც თქვენს მიერ წინასწარმეტყველთა და მოძღვართა დარად არიან პატივდებულნი" (15:2).

მართალია, წინასწარმეტყველი ეკლესიაში პატივდებულია, მაგრამ ის არავითარ შემთხვევაში არ ეწევა სხვა სახის მსახურებას, მითუმეტეს სამღვდელმთავროს, განსხვავებით "დიდაქესგან", რომელშიც წინასწარმეტყველს, როგორც უკვე ვთქვით, ეკლესიის სწავლების საპირისპიროდ ასეთი ფუნქცია ეკისრება.

დეკ. აფანასიევის მტკიცებით, პირველდაწყებით ეკლესიაში მსახურებათა შეერთება ჩვეულებრივი ამბავი იყო, მაგრამ არავითარ შემთხვევაში არ დაიშვებოდა აღრევა, რაც საწინააღმდეგოა ღვთის ნებისა, რომელმაც ეკლესიაში სხვადასხვა სახის მსახურებანი დააწესა.

ჩვენთვის დღემდე გამოცანად რჩება, - წერს ნ. აფანასიევი, - როგორ წარმოიშვა სწავლება წინასწარმეტყველთა მღვდელმთავრობის შესახებ; ან რა გზებით შეაღწია მან იმ გარემოში, სადაც წარმოიშვა "დიდაქე", თუ ამ ძეგლის დაწერის ტრადიციულ თარიღს (I ს. მიწურული) დავეყრდნობით, ეს მოვლენა გაუგებარი რჩება ისევე, როგორც გაუგებარი რჩება ის ფაქტი, რომ ამ ძეგლმა ზოგადსაეკლესიო ცნობიერებაზე ვერავითარი ზეგავლენა ვერ მოახდინა. ერთადერთი გარემო, სადაც შეიძლებოდა დაწერილიყო ეს მოძღვრება, მონტანისტური წრეებია, მაგრამ მაშინ ამ ძეგლის დაწერის თარიღი უფრო გვიანდელ პერიოდს უნდა მივაკუთვნოთ" (ნ. აფანასიევი. იქვე. გვ. 132).

ამრიგად, მეცნიერებისთვის "დიდაქეში" გადმოცემული, ეკლესიისთვის უცხო სწავლებანი თავსამტვრევ ამოცანად რჩება, რომელზეც მანამდე უნდა იმტვრიონ თავი, სანამ ამ მოძღვრების სამოციქულო წარმომავლობაზე ხელს არ აიღებენ.

"დიდაქე" არათუ მოციქულთა მოძღვრებას არ წარმოადგენს, ის მართლმადიდებლური ეკლესიის პრაქტიკასთანაც შეუსაბამოა, რასაც ავლენს ჩვენს მიერ ქრისტეანულ საეკლესიო პრაქტიკასთან მისი შეუსაბამობის წარმოჩენა და არც წმიდა მამათა ხელით არის დაწერილი, როგორც ცდილობს ამაში ჩვენს დარწმუნებას ბ-ნი ედ. ჭელიძე.

ხსენებული ძეგლი სამართლიანად მიაკუთვნეს აპოკრიფებს და, როგორც ძეგლშივე მოცემულ სწავლებათა განხილვა გვიჩვენებს, მისი ავტორები არიან მონტანისტი მწვალებლები.




--------------------
"დაღათუ ჩუენ, გინა თუ ანგელოზი ზეცით გახარებდეს თქუენ გარეშე მისსა, რომელი-იგი გახარეთ თქუენ, შეჩუენებულ იყავნ!" (გალატ. 1:8).

"უკუეთუმცა კაცთაღა სათნო-ვეყოფვოდე, ქრისტეს მონამცა არა ვიყავ" (გალატ. 1:10).

User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
oldbeliever
პოსტი Jul 30 2010, 14:42
პოსტი #60


Masters
****

ჯგუფი: Members
პოსტები: 110
რეგისტრ.: 18.07.2010
წევრი № 654



ლევანი
ციტატა
საქმე მოციქულთა. 13. 1-3. '1. იყვნეს ინტიოქიას შინა მსგავსად კრებულისა მის წინაწარმეტყუელნი და მოძღუარნი: ბარნაბა და სჳმეონ, რომელსა-იგი ერქუა ნიგერ, და ლუკიოს კჳრინელი და მანაინ, რომელი-იგი იყო ძუძუს მტე ჰეროდე მეფისაჲ, და სავლე. 2. და ვიდრე-იგი ჰმსახურებდეს უფალსა და იმარხვიდეს, ჰრქუა მათ სულმან წმიდამან: გამომირჩიენით მე ბარნაბა და სავლე საქმესა, რომელსა მე უწოდი მათ. 3. მაშინ იმარხეს და ილოცეს და დაასხნეს მათ ზედა ჴელნი მათნი და განუტევნეს. 'ამ მაგალითში კარგად ჩანს, რომ წინასწარმეტყველებმა დაასხეს ხელი ბარნაბას და პავლეს'ხოლო თჳნიერ ყოვლისა ცილობისა უმცირესი იგი უმჯობესისაგან იკურთხევის. ' (ებრაელთა მიმართ VII.7.)


ეს კიდევ ერთი მტკიცებულება იმისა, რომ დაწერილის გაგება არ შეგიძლია. ამ ადგილზე მე უკვე მოგეცით პასუხი. კეთილი ინებე და ყურადღებით წაიკითხე. თანაც გაითვალისწინე, წინასწარმეტყველება იყო ნიჭი, რომელიც ეძლეოდა არა მარტო მოციქულებს, არამედ ერისკაცებსაც, მათ შორის დედაკაცებს (მაგალითად, წინასწარმეტყველების ქარიზმით იყვნენ დაჯილდოვებულნი წმ. მოციქულ ფილიპეს ქალიშვილები).

ამდენად, პავლეს ხელი წინასწარმეტყველმა კი არ დაასხა, არამედ წინასწარმეტყველების ქარიზმით დაჯილდოვებულმა ეპისკოპოსმა.

თქვენ ქარიზმას (რომელიც ერისკაცებსაც ჰქონდათ) და საეკლესიო ხარისხს ურევთ ერთმანეთში. აი, სანამდე მიგიყვანათ "დიდაქეს" გაფანატებამ.

ციტატა
რამხელა სისულელეა... გარეგნული ფორმაა განპირობებული შინაარსით..


რაც უფრო მეტს ილაპარაკებ, მით უფრო "გაიფარჩაკებ" თავს... biggrin.gif

ორივე ერთმანეთზეა დამოკიდებული. ფორმა არის შინაარსის იდენტური და შინაარსი ფორმისა. ერთი მეორით გამოიხატება და მეორე პირველით.

მე ვწერ: "წარმოიდგინე, მწვალებლებსაც კი (მაგ. არიანელებს), რომლებიც ნათლისღების გარეგნულ ფორმას არ არღვევდნენ და მართლმადიდებლობისკენ მოექცეოდნენ, თავიდან არ ნათლავდნენ და მირონცხებით ღებულობდნენ. ნათლავდნენ მხოლოდ მათ, ვისაც ნათლობის გარეგნული ფორმა დარღვეული ჰქონდა", შენ კი მპასუხობ:

ციტატა
ჯერ ერთი, მარტო სინანულით იღებდნენ.


კიდევ ერთხელ გირჩევ ჩუმად იყო და ბევრ ნუ ლაქლაქებ: "მწვალებლებს, რომელთაც სურთ გახდნენ მართლმადიდებელნი, ეკლესია შეიწყნარებს სხვადასხვა წესით: არიანელნი, მაკედონიანელნი, სავატიანელნი, ნავატიანელნი, მეთოთხმეტიანელნი (ტეტრადიტები), აპოლინარელნი შეიწყნარებიან წერილობითი მოწმობით, ლიველონით (ქარტა სიმტკიცისა). ამ ქარტაში ისინი შეაჩვენებენ თავის შეხედულებებს და ყოველნაირ მწვალებლობას (ჩანს შენ ეს კანონი მარტო ამ ადგილამდე წაგიკითხავს. უნდა გაგეგრძელებინა ძვირფასო) biggrin.gif . შემდეგ მათ სცხებენ მირონს შუბლზე, თვალებზე, ცხვირზე, პირსა და ყურებზე (მათ ეკლესია არ ნათლავს ხელახლა, რადგანაც ნათლისცემით ისინი არ განსხვავდებიან მართლმადიდებლებისგან) (დიდი რჯულისკანონი. კონსტანტინოპოლის მეორე მსოფლიო კრების მამათა მიერ დადგენილი კანონები. კანონი 7-ე. საქ. საეკლ. კალენდ. 1987 წ. გვ. 212).

ციტატა
მეორეც ეს არის ზუსტად მართლმადიდებლური სწავლება, რომ ნათლობის სწორად აღსრულების შემთხვევაში, რა მწვალებელიც არ უნდა იყოს, მეორედ აღარ ნათლავენ, რაც მრავალგზის მეორდება სჯულისკანონში, და რასაც ეწინააღმდეგება შენს მიერ მოყვანილი ადგილობრივი კრება...ასევე ამ წესის თანახმად, ახლიდან ნათლობა არ ეკუთვნის არც კათოლიკებს, არც 'სომხებს' და ა.შ.


შენ ბიძიკო, თავი თუ მირტყმული არ გაქვს სადმე biggrin.gif , რით ვერ გაიგე, რომ ის კრება (სხვათა შორის შენი ეკლესიის იერარქები არიან ისინი) ლათინურ წყალპკურებას ნათლობად არ ცნობს და ამიტომაც, როგორც მოუნათლავს ისე ღებულობს. ხოლო თუ ვინ მიიღება ნათლობის განმეორების გარეშე და ვინ არა ზემოთდამოწმებულ კანონში იხილე.

ციტატა
უფალს ყველას ცხონება ნებავს


უფალს კი ნებავს ყველას ცხოვნება, მაგრამ ყველას როდი ნებავს ცხოვნება... აი, თქვენ მაგალითად, ათასგვარ სისულეებს რომ ჩმახავთ და ნათლობის მოციქულთამიერ წესს უარყოფთ... ცხოვნება რწმენითაა და არა მექანიკურად... წმ. მამები ამბობენ, რომ ვინათლებით ჩვენი რწმენის შესაბამისად, ანუ ვინათლებით ისე, როგორც გვწამს.

ჩვენ გვწამს ქრისტეს ჯვარცმა და აღდგომა, რომ მაცხოვარი სამი დღე დამარხულ იყო, რის გარეგნულ გამოხატულებასაც წარმოადგენს შთაფლვა, აი თქვენ რისი გწამთ ამ თქვენი წყალპკურებით გაუგებარია... თავს იბანთ მხოლოდ... laugh.gif რისი გარეგნული გამოხატულებაა თავის ბანვა? laugh.gif

იქნებ ქართლის კათალიკოს ბესარიონ ორბელიშვილს უპასუხოთ: "ვინაიდან წყლისა და სულისაგან მეორედ შობა გვიბრძანა უფალმა, როგორც ყრმა იშვება დედის მუცლიდან, ასევე გვევალება მეორე შობა ემბაზში ან მდინარეში და არა ერთ რომელიმე ასოთაგანის დალტობა წყლით, ხოლო დანარჩენი სხეულისა კი განხმობა. განა შესაძლებელია სხეულის ერთი, რომელიმე ასო, გინდ თავი ან რომელიმე სხვა იშვას დედის მუცლისგან, ხოლო დანარჩენი ნაწილი სხეულისა მუცელშივე დარჩეს? თუმცა შობა კი ერქმევა, მაგრამ განა იქნება იგი სიცოცხლის შემძლებელი სრული კაცი? ასევე შეუძლებელია, რომ სხეულის მხოლოდ ერთ ასოს შეეხოს წყალი, სხეულის დანარჩენი ნაწილის განუბანელად და შეირაცხოს იგი ძედ ნათლისა და შვილად სასუფევლისა, რამეთუ ამგვარად შეუძლებელია მეორედ შობის აღსრულება". ე. ი. ქართლის კათალიკოსის განმარტებით, თქვენ ნახევრადშობილები ხართ. laugh.gif მარტო თავი გაქვთ გამოყოფილი "დედის მუცლიდან". laugh.gif

კარგად თქვა ერთმა ღვთისმეტყველმა: "ხოლო, თუ ვინმე წმ. ეკლესიის სწავლების საწინააღმდეგოდ მოისურვებს ნათელღებას პკურებით ან დასხმით, და არა ისე, როგორც ჩვენ წმიდა მამათაგან მიგვიღია, სამართლიანი და ჯეროვანი იქნება ამგვარმა დაწეროს ანდერძი და როგორც თავისი შეშლილი თავნებობისა და უგუნურების ლოგიკური გაგრძელება, მიუთითოს, რომ სიკვდილის შემდეგაც მიწაში სრულად კი არ დამარხონ, როგორც ეს კეთილგონიერ და ღვთისმოშიშ ქრისტეანებშია მიღებული, არამედ თავისი ფუჭი შეხედულებისამებრ, მიაყარონ რამდენიმე მუჭი მიწა და სადმე მიწის ზედაპირზე მიაგდონ უწმინდური მღრღნელებისა თუ ნადირის საჯიჯგნად და დემონთ დასაცინად, რადგან ნათლობასაც და სიკვდილსაც დამარხვა უწოდა ეკლესიამ. და თუკი ასევითარი არ ისურვებს ამგვარ დაკრძალვას, შეინანოს და თავისი მაცდური და გონებისდამაბნელებელი ქადაგება შეწყვიტოს". (უფრო სრულად იხ.: http://www.oldorthodox.ge/natloba_kolivade...ur_formaze.html ).

ციტატა
ძალიან 'ისე' წერ...


ეს რას ნიშნავს, ლიტერატურულ სტილს მიწუნებ მეგობარო? მე ჩემს პოსტებს ვწერ მოუმზადებლად, ექსპრომტად და თუ ყველაფერი მაღალ დონეზე არ არის გამართული დიდი ბოდიში biggrin.gif ... მთავარია შენ ხომ გაიგე რაზეა ლაპარაკი?... laugh.gif

შენ ეტყობა ჩემს პოსტებს ან უკუღმა კითხულობ ან კითხულობ და ვერ იგებ...

ციტატა
შენ ბევრი სხვა რამაც არ გესმის, მთავარია ფორუმის სხვა წევრმა გაიგოს სწორად. (შენც რომ გაიგო სწორად კარგი იქნება და დიდი სიხარული იქნება ცათა შინა ერთი დაკარგული ცხოვარის პოვნაზე, მაგრამ ეს ცოტა რტულია , ამისთვის ფორუმი ცუდი ასპარეზია, თუ გინდა ინდივიდუალურად ვიპაექროდ, 'ადინ ნა ადინ'


საკუთარი თავის რეკლამირებას რომ თავს დაანებებდე და დასმულ კითხვებზე პასუხს გასცემდე ალბათ უმჯობესი იქნებოდა. "ადინ ნა ადინ" კი შენთან კამათის არანაირი სურვილი არ მაქვს. შეიძლება შემომელახო, ისეთი უზრდელი ხარ... biggrin.gif

ციტატა
როგორც შენ იტყვი... რა შინაარსითაც ხმარობს ლუკა მახარებელი ტერმინს
წინასწარმეტყველი, მაგ შინაარსით იყენებს დიდაქეც!


საქმეც იმაშია, რომ არ იყენებს! დიდაქეში "წინასწარმეტყველი" ხარისხია, ეპისკოპოსზე უმეტესი ხარისხი.


--------------------
"დაღათუ ჩუენ, გინა თუ ანგელოზი ზეცით გახარებდეს თქუენ გარეშე მისსა, რომელი-იგი გახარეთ თქუენ, შეჩუენებულ იყავნ!" (გალატ. 1:8).

"უკუეთუმცა კაცთაღა სათნო-ვეყოფვოდე, ქრისტეს მონამცა არა ვიყავ" (გალატ. 1:10).

User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page

4 გვერდი V < 1 2 3 4 >
Fast ReplyReply to this topicStart new topic
ამ თემას კითხულობს 1 მომხმარებელი (მათ შორის 1 სტუმარი და 0 დამალული წევრი)
0 წევრი:

> სწრაფი პასუხის ფორმა
ქართული კლავიატურა ( ჩართვა/გამორთვა ბეჭდვის დროს კლავიშით "~" )

 გამოვიწეროთ თემა? (შეტყობინება ელფოსტით გამოხმაურებებზე) |  ჩავრთო სმაილები? |  დავურთო ხელმოწერა?

   

 




Untitled Document

free counters


ახლა არის: 21.04.2024 - 17:44

IPS Driver Error  

There appears to be an error with the database.
You can try to refresh the page by clicking here.

Error Returned

We apologise for any inconvenience